Mevrouw vink doet boodschappen

Mevrouw vinkVogels hebben geen supermarkt waar ze nog even voor sluitingstijd een pizza uit het vriesvak kunnen halen om een avondmaaltijd op tafel te zetten. Nog voor de avond viel ging dit vrouwtje vink toch even winkelen om de honger van haar pasgeboren jongen te stillen. Normaal eten vinken zaadjes, vruchten en bessen, maar voor haar jongen is het beste nog niet goed genoeg en dus krijgen die daarom heerlijke malse insecten. Nee, niet uit het vriesvak, maar lekker versgevangen meteen op tafel.

Eet smakelijk!

 

 

Advertenties

Op de knietjes voor het sappige gras

Op de knietjesNog maar net met de vier pootjes op moeder aarde en nu al vol eerbied voor het sappige gras op de knietjes. Zo blijken de lammetjes van Pelskamp zich gulzig aan het bedauwde voorjaarsgras uit te leven. Terwijl de ooien vermoeid van de dracht, het baren en het voeden van de lammetjes voor apegapen liggen, zijn de lammetjes inmiddels in staat zelf voor hun kostje te zorgen. Wat zo nu en dan idyllische beelden oplevert, zoals bovenstaande foto mag getuigen.

Langeler met een vernieuwd visitekaartje

014 (2)Tijdens een viergangen dinertje ter ere van onze verjaardag, gehouden in de sfeervolle Gelagkamer van het eldorado voor eten en drinken van Hengelo, wist José Langeler onze nieuwsgierigheid reeds op de proef te stellen met de mededeling dat het exterieur van het etablissement een flinke opknapbeurt zou ondergaan. Het terras van het rond het jaar 1600 gestichte  familiebedrijf, toen nog  herberg met stalhouderij voor de vermoeide en hongerige reiziger, heeft inmiddels een smaakvolle renovatie ondergaan. Nieuwe vloertegels, de schilder is er uitvoerig aan de slag gegaan en er staat een sfeervol terrasameublement uitnodigend op de vermoeide, hongerige en dorstige voorbijgangers te wachten.

Naast de eenvoudige maar kwaliteitsrijke cafetariasnack en het in de wijde omgeving geroemde ijs, kun je bij Langeler ook terecht voor specifiekere wensen. Zoals een gezellig dinertje met familie, vrienden of kennissen in de gewijde Gelagkamer van het gastvrije establishment. Daar wordt op verzoek door José, Hans en Karel Langeler een onvergetelijk diner samengesteld en verzorgd.

Voor de dagelijkse eetlust worden er maaltijden met altijd verse groenten en salades toebereid, voor mocht het even niet uitkomen zelf te kokkerellen.

Bij mooi weer is het er een kinderrijke drukte van jewelste voor het schepijs en softijs, waarbij mijn persoonlijke voorkeur uitgaat naar de weckpot met ijs, overgoten door warme kersen en gelardeerd met slagroom.

Kort samengevat, het vernieuwde visitekaartje van Langeler oogt even uitnodigend als het gastvrije trio José, Hans en Karel Langeler en medewerkers hun dagelijkse clientèle ontvangen.

Voor meer details:

http://langeler-partycentrum.nl/

 

Koningsfeest op zijn Hengels

DSC04654Een kijkje op het Koningsfeest in ons Hengelo, bij insiders beter bekend als het Parijs van het Oosten, leverde veel vermaak op. Zo konden de kinderen er op de vrijmarkt het overbodig geraakte speelgoed aan andere kinderen te koop aanbieden. Van onze buurvrouw van de Koningsweg, die als toeziend oma even de honneurs waarnam voor haar kleinkinderen toen die in de rij stonden voor een enorme suikerspin, vernamen we dat de zaken goed gingen. Zelfs zo goed, dat komende week het verdiende geld alweer aan nieuw speelgoed uitgegeven kan worden. Volgend jaar weer te zien op de Hengelose vrijmarkt.

Naast het ten gehore brengen van onvervalste Hengelse rock en het gulle serveren van dranken en spijzen, waarbij het rijkelijk vloeien van de gouden nectar van de firma Grolsch niet omgenoemd mag blijven, was een motorstuntteam dat halsbrekende toeren uithaalde en daar veel publieke aandacht mee wist te trekken, zeer het aanschouwen waard zoals op bovenstaande foto te zien is.

Omdat de motorfiets, de gouden nectar van Grolsch en het paard niet uit de Achterhoek weg te denken zijn, was er dus ook ruime aandacht voor deze veelbewonderde viervoeter.

Naast het ringsteken vanaf paard en wagen, koetsierden de befaamde rijwielkoning van de regio Jan Slotboom met open “karos” samen met een collega die dat met huifkar deed, de feestvierders kosteloos door Hengelo.

Jan Slotboom ment HunterJan Slotboom ment Hunter door Hengelo.

Voor veel kinderen was het absolute hoogtepunt echter het moment dat ze mijn naamgenoot Leo, een bonkige shetlander, of Suus, een sympathieke en allerminst lui fjordenpaard, mochten berijden. En dat onder toeziend en deskundig oog van Nieske en Armin Pohlmann, die heel wat blijheid op de kindergezichten wisten te toveren. En op zeker moment ontstond er zelfs een rij ongeduldig wachtende kinderen, die of op Leo of op Suus een rondje wilden stappen en dat dan ook deden.

Op de rug van SuusOp de rug van Suus.

Armin en LeoArmin en Leo rusten even uit van het feestgedruis.

Nieske en LeoNieske toont Suus aan het toegesnelde publiek.

Samengevat, voor zowel de ouderen als voor de kinderen werd het bezoek aan het Koningsfeest in Hengelo ook echt een feest.

 

 

 

De oplichter is er weer

OplichterHij is er weer, of zijn broer of zoon. Maar sedert een week zit hij op de nok van de kapschuur zijn medley van vervalsingen te blèren. Ik heb het over de spreeuw, die terwijl zijn eega eitjes zit uit te broeden, een lange reeks klanken ten gehore brengt waarmee hij vriend en vijand op afstand probeert te houden. Deze woordkunstenaar, charlatan en oplichter weet je constant op het verkeerde been te zetten.

Deze ochtend blaatte hij, ga er maar even voor zitten, een grutto, buizerd, merel, waterhoen, kauw, hond, kip, kokmeeuw, ooievaar en een op z’n vingers fluitende hooligan na. Met een beetje geduldig luisteren zal blijken dat deze rare vogel een vliegende Toren van Babel is, die graag spraakverwarring zaait, terwijl zijn eega voor de gezinsuitbreiding zorgt.

Dus volgend jaar weer hijzelf, zijn broer of zoon op de nok van de kapschuur, en met misschien een nieuw repertoire aan vervalsingen.

Rest nog de vraag of deze woordkunstenaar via een impresario te engageren is of freelance zijn optredens pleegt.

 

 

Eten en gegeten worden

ReeVaak stuit je op je tochten door veld en bos op resten die je er nog eens aan herinneren dat dieren niet alleen van eten houden, maar elkaar ook graag opeten. Alsof de oude wijsheid de een z’n dood is de ander z’n brood in onze fauna het meest tot zijn recht komt, trof ik in het Spalbos een kadaver aan van een ree. En voor alle duidelijkheid, er was met de beste wil van de wereld geen leven meer in te krijgen, want het arme dier vormde reeds een smakelijk restaurant voor maden en de flink uit de kluiten gewassen oranje aaskever. Onze fauna heeft namelijk een eigen kadaverdienst, die zodra een dood dier aangetroffen wordt, meteen aan de slag gaat. Je hoeft die dus niet zelf te bellen.

spitsmuis

Op een andere plek in het bos trof ik de resten aan van een spitsmuis. En van spitsmuizen is bekend dat roofdieren dit dier zeker niet tot hun favoriete kostje rekenen vanwege het muskusachtig secreet dat ze uit zelfverdediging afscheiden. Hierdoor zou het dier een veilig bestaan gegarandeerd moeten zijn, ware het niet dat sommige vliegende en lopende roofdieren dat helaas pas te laat doorhebben. Zoals je aan de buitenkant van een restaurant niet kunt zien of je er behoorlijk kunt eten, zal een roofdier zich ook wel eens vergissen in de keus van het restaurant. Dus vind je nogal eens een spitsmuis zonder kop, gepakt door een roofdier dat net iets te laat en tot zijn schrik ontdekte dat die beter een ander restaurant had kunnen kiezen. Nog een geluk voor ze dat ze altijd zonder betalen vertrekken. Door de kerkuil wordt de vieze smaak van een spitsmuis daarentegen als een delicatesse ervaren. Ach ja, smaken verschillen.

Houtduif

Een ander droevig feit was de vondst van een houtduif. Hoewel houtduif? Alleen het verenpak lag er nog. De binnenkant ontbrak. En omdat we er zeker van kunnen zijn dat het dier niet zonder verenpak vertrokken is, moet er dus een dader zijn. Omdat die geen vingerafdrukken achtergelaten heeft, is het raden naar het signalement van deze onverlaat. Postmortaal onderzoek wijst uit dat het een vliegende dader geweest moet zijn. Ik verdenk een havik van deze moord, maar er blijven twijfels.

 

Lentefair 2014

Joost slaat er een krul inAfgelopen tweede Paasdag bezocht uw verslaggever te velde de Lentefair, gehouden op het domein van Wijngaard Um d ‘n Olden Smid aan de Keijenborgseweg 31 in Velswijk. Ondanks de regen geen teleurstellend bezoek, want naast een wirwar van kramen waar het thema huisgemaakt de boventoon voerde, werd ik meteen getroffen door de kraam van de kleinschalige mosterdmakerij De Braakhekke, waar de directie mij hoogstpersoonlijk een grove mosterd liet proeven waar ik niet zonder die eerst aangeschaft te hebben aan voorbij wilde gaan.

De mosterd van BraadhekkeDe culinaire grove mosterd van Braakhekke.

Bij een van de kramen trof ik zowaar als bloemenmeisje, een der hofdames van de Koningsweg, die naast fraai gestileerde rozentaartjes ook een geurig kruiderijtje ter aromatisering van spijzen en dranken aanbood.

Rozentaartje van Ans HofsRozentaartje van geprepareerde rozen door Ans Hofs.

Naast een keur aan botanische, kunstzinnige en ambachtelijk vervaardigde culinaire specialiteiten, was echter het onbetwiste hoogtepunt van deze editie van de Lentefair, het optreden van Joost Besselink, een der telgen van het befaamde broederschap dat de directie van Smederij Besselink vormt.

Joost, die we misschien beter kennen als de Rembrandt van het smeedijzer, toonde het toegesnelde publiek en opgepookt op zijn antieke veldsmidse, hoe hij in een mum van tijd in een doodgewone ijzeren staaf een klassiek kalligrafisch gevormde krul kon aanbrengen. En dat gelardeerd met een humor waar een goedbetaalde cabaretier uren voor op de bühne moet staan om de lachers op zijn hand te krijgen.

Ondanks het lentegespetter van de regengod pluvius, kon uw verslaggever dan ook welgemoed en met een brede grijns op zijn gelaat de tocht op de Lentefair vervolgen.

Voor wie iets fraais uit handen van de Rembrandt van het smeedijzer wenst, kan hier terecht:

http://www.smederijbesselink.nl/

Voor een plaatselijk wijntje zonder Trijntje kunt u hier terecht:

http://www.wijngaardumdenoldensmid.nl/

De heerlijke grove mosterd is, ook als u geen Abraham heet, hier te verkrijgen:

http://www.camping-braakhekke.nl/