Memorabele momenten (1)

DSC05009 oud 1

Het is een detail dat altijd zal bijblijven en vond plaats tijdens de sfeervolle boerenbruiloft op Groot Sessink. Na een zware inspanning hadden de daartoe verkozen vrijwilligers dan eindelijk de klompendans Driekusman ingestudeerd zodat deze als hommage aan het prille huwelijkspaar aangeboden kon worden.

Maar dat was buiten de waard gerekend, ofwel buiten de trouwe viervoeter van de gastverleners Gerrie en Gert Harmsen, die na een middag zingen, handgeklap en stampen met de klompen, schoon genoeg had gekregen van de herrie en in een waardig protest liet weten dat het nu toch echt genoeg was.

Jazeker, ook een hond heeft gevoelens.

Advertenties

Bekvelds Paosvuur 5 april 2015

 

unnamedddd

Kui-j  ow veurstellen dat ut al bi-j noa weer zo wiet is, ….. Hoe wiet?

Tied veur ut beume snui-jen, en woar laot ie dan de pröttel? Die geet naor de paosvuurhoop  op ’n hoek van de Veermansweg en Steenderenseweg.

Op zoaterdag 14 maart kui-j veur ‘t eerst terechte vanaf ’n uur of tiene töt ’n uur of viere, net as alle zaoterdage töt an paosen en zelfs op goeie vri-jdag kui-j komm’n. Wel hebbe wi-j dan graag dai-j iets in de BUSSE doet veur de onkosten. Net as veurgoande jaoren kunne wi-j ut ok kommen halen. Hierveur kui-j Jos Beunk bellen: 06-13815012 of ’n mailtje naor buurtvereniging@bekveld.nl

Op paoszondag beginne wi-j met ’n speurtocht veur kleine en grote blagen van de leagere schole. Wi-j begint bi-j ut paosvuur en vertrekt hierveur vanaf kwart oaver zeuven, met de karre van Albert.

Wanneer ut ’n betjen donker begint te worden hoppe wi-j dat de schutterskoning, jeugdkoning en dit jaor ok de knuppelkoningin ’t vuur an’t branden kunt kriegen.

At e dan eenmaol brend, zal de band “van Ceybergen” uut Keyenburg proberen het nog gezelliger te maken. En natuurlijk drank van eigen Bar en etten uut Ed’s (vr)ettent. Al met al van alles wat der neudig is veur een mirakels mooi en heit feestjen.

image001c

 

Oefenen voor het Bronckhorster Schiet Toernooi bij Willem Tell

schieten 2

Gisteravond werd in de aanloop van het Bronckhorster Schiet Toernooi 2015 in het verenigingsgebouw van de schietvereniging Willem Tell mogelijkheid geboden te oefenen alvorens de geweerlopen op wedstrijdniveau op de roos te richten. Uw verslaggever te velde werd uiteraard geacht hierbij aanwezig te zijn en tevens zijn kunnen in de edele sport van de schietkunst te testen.

Opvallend was dat de schietende dames rijkelijk vertegenwoordigd waren en de Bekveldse Knuppelkoningin 2014 ook met de loop van het geweer uit de voeten blijkt te kunnen.

schieten 3Knuppelkoningin 2014 kan ook schieten.

Dat oefening kunst baart, mag dan zo zijn, maar na het oefenen werd er ontwapend en trof men elkaar in vreedzame co-existentie met het gulle goud uit Groenlo, dat uiteraard weer rijkelijk vloeide.

Wordt vervolgd.

 

Voor de precieze data en details van het Bronckhorster Schiet Toernooi kunt u hier terecht.

Tijdloze momenten (8)

Paarden in lentestemming zwartwit

In het landschap van Bekveld bevinden zich talloze plekjes die onttrokken aan de omgeving opeens tijdloos lijken te zijn. Een eeuw of misschien nog ouder, zouden ze kunnen zijn. Bewaren, koesteren, maar vooral aan de vergetelheid ontrukken door ze te fotograferen, lijkt daarom geboden.

High tea bij Keijgoed  

SONY DSC

In de Achterhoek gebeurt het gewoon! En met gebeurt doelt uw verslaggever te velde op het veraangenamen van het aardse bestaan. En onder dit ‘veraangenamen’ vallen ook tradities die misschien niet typisch Achterhoeks zijn, maar het toch waard zijn gehandhaafd te worden. Zo is er de traditie van de high tea, die de Britten  afternoon tea noemen en veelal duidt op een rijk met hapjes voorziene dis, die onder een animerend gesprek en bij het drinken van thee opgepeuzeld worden.

SONY DSCBiscuits à la Hanneke van der Werf

SONY DSCToen was er taart.

SONY DSCEn vleespastei.

In het francofiele Den Haag van mijn jeugd werd het als thé complet aangeduid. Ooit had ik de eer er zo een te genieten bij de destijds nog deftige uitspanning De Bataaf, grenzend aan de wijk waar de meest beroemde Nederlandse schrijver Louis Couperus, de romans schreef waarin een thé complet de fine fleur van de straat hield.

In tegenstelling tot de Haagse thé complet vond vandaag de high tea bij Keijgoed niet met de pink omhoog maar in een zeer ontspannen sfeer en met de zaligste versnaperingen plaats. En met thee bedoel ik niet het glas heet water waarbij je een soort sigarenkist, maar dan met theebuiltjes gevuld, wordt toegeschoven met het vriendelijk verzoek de thee zelf te zetten. Nee, thee gemaakt in een theepot zodat de thee de gelegenheid krijgt al zijn aroma’s aan het water – en in bone china porselein geserveerd  – prijs te geven.

SONY DSCHanneke van der Werf aan haar AGA.

Met de 10 dames die zich door de gastvrouw Hanneke van der Werf lieten fêteren, waande uw verslaggever zich thuis in de Engelse negentiende-eeuwse ambiance van de beroemde romantische schrijfster Jane Austen. Want laat het nog maar eens gezegd zijn, het serveren van heerlijke versnaperingen en thee die volgens de klassieke manier gezet wordt, werkt zo ontwapenend dat het de tongen wel moet losmaken voor aangename gesprekken.

SONY DSCDe tongen los bij hapjes en thee.

Onder de dames bevonden zich ook de bekende Bekveldse levensgenieters Ina burghardt en Ans Hofs en haar moeder. De aanwezigheid van Ans Hofs viel mede te verklaren uit het feit dat ze die middag een workshop bloemschikken in kader van Valentijnsdag zou verzorgen.

SONY DSCBloemschikkunst van Ans Hofs.

Het hunkeren naar de mooie dingen van weleer mag dan als nostalgie afgedaan worden, de werkelijkheid daarvan is dat je het kind nimmer met het badwater moet wegspoelen, en dus al dat moois dat er ooit was, zou moeten koesteren en behouden.

Gelukkig is men zich in de Achterhoek en dus op die mooie plek in Keijenborg daar ten volle van bewust, en dus verdient het initiatief van Hanneke van der Werf alle hulde.

Mocht u zich ook aan een onvergetelijk middag met huisgemaakte lekkernijen en klassiek gezette thee willen wagen, de gastvrouw zet zich graag aan haar AGA om dit voor u voor elkaar te toveren.

 

Hier het adres van Keijgoed voor reserveringen. Voor de bloemenweelde kunt u bij Ans Hofs terecht.

 

 

 

De herintroductie wolf? Onverstandig!

Wolf

Je hebt in de wereld van de natuurfanatici van die meneren en mevrouwen die het altijd beter weten, tot het fout gaat. Zo was er in de duinen waar ik drie decennia onderzoek deed, een bioloog die als personeelslid van de terreinbeheerder besloot wegens het ontbreken van broedende aalscholvers zelf dan maar nesten voor de soort te bouwen. Nou, dat werd dus een doorslaand succes. De aalscholvers zeiden dankjewel en stichtten er een kolonie. Binnen enkele jaren kwamen er subkolonies en subsubkolonies bij. Terwijl de mens geen boom zonder toestemming van de gemeente mocht omzagen, kregen de aalscholvers het volste recht bomen in wat als natuurgebied aangeduid werd naar het leven te staan. Want de vogels nemen niet alleen graag in, maar zoals te doen gebruikelijk is bij zowel mens als dier, komt wat er ingaat er ook weer uit, en bomen houden daar niet altijd van. Dat daarnaast de druk op de zoetwatervisstand vergroot werd, kwam er ook nog eens bij, want nodig je een hengelende kolonievogel gastvrij uit met een reeks rijtjeshuizen, dan wijdt die zich ook aan zijn favoriete sport. Dat de bioloog later een belangrijke functie bij de Nederlandse Vogelbescherming kreeg, mocht dan ook nauwelijks verwonderen.

De lezer snapt natuurlijk wel dat uw verslaggever te velde geen voorstander is van kunstmatig  gesleutel met de fauna. Zoals het kunstmatig herintroduceren van diersoorten die het in Nederland kennelijk niet fijn genoeg vonden om er te blijven, maar tegen zijn of haar zin toch verplicht worden naar Nederland te verhuizen.

Veel van dit soort projecten gaan uit gebrek aan succes, of juist aan het eigen te succes, ten onder. Het vervelende daarbij is dat je bij herintroductie ook niet meer kunt nagaan of het dier er misschien niet uit eigener beweging toe besloten zou hebben naar Nederland te verhuizen. Dat juist de meest fanatieke natuuraanbidders ook de grootste liefhebbers zijn van kunstmatige natuur, moet dan ook te denken geven.

Dat het Nederland van 2015 niet meer het Nederland van pakweg een eeuw geleden is, valt op te maken uit de ruime verdrievoudiging van het bevolkingsaantal, de hoge graad van stadsuitbreiding en het clusterend wegennet. De grootste vijand van de herintroductie van de otter is dan ook het plompverloren door auto’s doodgereden worden, naast dat de inteelt de soort nu parten gaat spelen.

Zo zien we inzake de kunstmatig geïntroduceerde en binnen wildrasters gevangen gehouden grazers in de Oostvaardersplassen, dat er tal van negatieve stapeleffecten ontstaan zijn, zoals het sombere feit dat zodra het eten voor de dierlijke dwangarbeiders op is, ze volgens deze natuuraanbidders, waaronder de Partij voor de Dieren, mogen doodhongeren. Er wordt dan blijmoedig geroepen kijk, dat is natuur, ook al is dit dierlijke samenraapsel net zo kunstmatig als uw fraai aangelegde gazonnetje.

Zou de belendende boer zo met zijn dieren omgaan, dan zal een delegatie van de politie en de Dierenbescherming hem bij de kraag grijpen. Dieren houden geeft namelijk rechten en plichten en heeft de boer te maken met artikel 37 van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, voor de ingevoerde edelherten, konikpaarden en heckrunderen van de Oostervaardersplassen gelden deze dierenrechten door een lumineuze noodgreep van de wetgever echter niet.

Maar kennelijk is er nog niet genoeg kunstmatig gesleuteld met de fauna, want zo bedacht de ecoloog Frans Vera, die ook de architect is van de Oostvaardersplassen, dat de tijd rijp is voor maar liefst 100 kunstmatig ingevoerde wolven (Canis lupus) in dat areaal.

Nu zou je mogen veronderstellen dat als de wolf er graag wilde zijn, hij er uit zichzelf ook wel naar toe gewandeld was. Maar de wolf is kennelijk verstandiger dan Frans Vera. De soort is op dit moment in roedels op circa 300 km afstand van de Nederlandse grens verwijderd. De vraag doet die het wel, of doet die het niet is dus aan de wolf zelf en niet aan Frans Vera. Maar Frans Vera kennende, zal die alles in het werk stellen zijn zin te krijgen. Het vervelende daarbij is echter dat de graasdieren gevangen zitten in de Nieuwe wildernis maar de wolf zonder enkelband doodgemoedereerd in- en uit kan wandelen.

Eigenlijk wil Frans Vera dieren levend aan wolven voeren, want uiteindelijk zitten de in gevangenschap gehouden prooidieren van de wolf met het onaangename dilemma: of doodhongeren, of door een roedel wolven verscheurd worden.

Over dat de wolven vanuit de Oostvaardersplassen wegens doorslaand nataal succes uit zichzelf gaan migreren naar plekken waar mens en dier niet op ze zitten te wachten, zullen we het dan later nog eens hebben. Helaas is in dat later een onomkeerbare situatie ontstaan. Dus bezint eer ge begint, lijkt hier het beste advies aan de experimenterende natuurfanatici.

Maar ja…

Nattigheid

drassig 1

De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas zongen we vroeger bij een flinke wandeling. Maar dat moet deze keer met de veldlaarzen aan, want paden lijken vijvers en de grond voelt zompig aan na alle regen, hagel en sneeuw van de afgelopen weken. Het land kan veel hemelwater absorberen, maar soms is het echt veel meer dan het land aan kan. Hier en daar liggen dunne platen ijs, wat verraderlijk kan zijn, want voor je het weet sta je tot je knie in het ijskoude water.

drassig 2

drassig 3

drassig 4

drassig 5

Aan de stuw in het bos aan de Koningsweg valt de druk van de enorme watermassa die naar uitwegen zoekt dan ook af te lezen.

DSC02567

Gelukkig komen er nu droge dagen aan zodat het overvloedige water kan vertrekken naar geschiktere oorden.

Maar zoals zo vaak in de winter, betekent minder hemelwater wel dat het kouder wordt. Dat dan weer wel.