Bronkhorster ransuilen houden oogje in het zeil

ransuil-bronk

Het lijkt ieder jaar een bedevaart naar Bronkhorst: een groepje ransuilen dat vanaf de herfst gezellig clusterend in steeds dezelfde boom een oogje in het zeil houdt.  Terwijl argeloze dagjesmensen enigszins neerbuigend nagekeken worden, zitten ze er zelf lichtelijk hautain bij. Of de ransuilen er ook tijdens het Dickens-weekend van 17 december t/m 18 december 2016 nog zitten, is bij de redactie niet bekend. Maar bovenstaand exemplaar toont opvallend veel gelijkenis met Wilkins Micawber uit Charles Dickens’ roman David Copperfield.

Advertenties

Bekveld FM krijgt bezoek van Omroep Gelderland

SONY DSC

De gewezen etherpiraat Hugo Heideman schreef een boek over de etherpiraterij van de Achterhoek. Een thema dat vele harten in de streek sneller doet kloppen, want zit het rebelse niet een beetje in de genen van de Achterhoeker opgeslagen? Rebels tegen de Randstedelijke arrogantie? Of wat bovenstaand onderwerp betreft, tegen de zich alles toe-eigenende overheid die zelfs iedere millimeter van de ether in bezit genomen had en dat met groot politieel materieel in stand trachtte te houden versus de illegale zender Radio Milano en collega-piraten.

SONY DSC

Het intakegesprek.

Vandaag kwam in het kader van de uitgave van het boek Geheime Zenders in de Achterhoek Omroep Gelderland op bezoek bij Bekveld FM. De schrijver van het boek en gewezen etherpiraat van de vroegere piratenzender Radio Ariande Hugo Heideman,  kwam mee en bewees nog eens dat etherpiraten allerminst kwaadaardige types zijn maar zachtmoedige burgers, zoals we die ook van het team van Bekveld FM kennen.

geheime-zenders-in-de-achterhoek-back

Misschien zou je terugkijkend op alle commotie en vooral de overkill aan peilingen, razzia’s en politie-invallen  je kunnen afvragen wie hier de echte piraten waren. Immers, er zijn in het boek foto’s van grootscheeps politieel optreden te zien die herinneren aan het heroïsche boerenoproer in het Hollandscheveld, toen boeren de hebzuchtige overheid even beu waren en ongewapend in het geweer kwamen tegen het Landbouwschap en de met karabijnen bewapende politie.

SONY DSC

Door de knieën voor Bekveld FM.

SONY DSC

Spannend inkijkje.

SONY DSC

De goudvoorraad van Bekveld FM.

In de Achterhoek worden de etherpiraten dan ook niet als rovers gezien (wat piraten toch zijn), maar als rebellen die het aandurfden aan de stoelpoten van de overheid te knagen. Of anders gezegd, liever wilden uitzenden wat de luisteraars écht graag hoorden. Niet de opgedrongen opvoedkunde van de gesubsidieerde omroepen de godganse dag aan het oor gekluisterd, maar muziek waarbij lekker gewerkt kon worden. Want laat dat ook maar eens gezegd worden, Achterhoekers werken met hun handen en daarbij vormt muziek die men graag hoort de noodzakelijke vitaminen. Wie de kolenschoppen van handen van de Achterhoeker beziet, begrijpt dat tijdens het geestdodende werk in een trekker, de radio liever op een etherpiraat dan op de zoveelste causerie over een zwaarmoedig thema afgestemd wordt. Het is dus niet alleen de kloof tussen platteland en de Randstad, maar ook de kloof tussen de mens die alles in theorieën omvat en de mens die het daadwerkelijk moet uitvoeren. Het zal iedereen duidelijk zijn dat theorie geen warme aardappel op het bord brengt.

SONY DSC

Jan en Hugo.

De geuzentitel etherrebellen in plaats van etherpiraten dan maar? Wie de beelden en het vraaggesprek met Jan en Hugo wil zien, kan op 24 november vanaf 17.00 uur afstemmen op Omroep Gelderland. Het boek van Hugo is hier te bestellen. Een lees- en kijkboek over een spannende periode in de sedert de opkomst van Normaal door de Randstad zo “gevreesde” Achterhoek.

Dat uw verslaggever te velde het er ook deze keer zonder kleerscheuren vanaf wist te brengen, mag dus een wonder heten.

De deerntjes spanden de boog bij het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg

boogschiettoernooi-jeugd

De oude Grieken geloofden nog in de mythische godin van de jacht, die ze Artemis noemden. De Romeinen hadden hun Diana in diezelfde rol bedacht. Zij werden eeuwenlang in de beeldhouw- en schilderkunst als boogschutters uitgebeeld. Maar bij de laatste editie van het handboogtoernooi van het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg stonden daar toch levensecht vier deerntjes die onder deze fraaie titel met grote precisie op de roos van het toernooi wisten te mikken. Geen Artemis of Diana, maar Anika Gerritsen, Roxanne van Dongen, Anne Sofie Regelink en Elke Koel spanden de zware handboog, waarbij nog vermeld dient te worden dat Elke Koel (inderdaad dochter van) de hoogste score bij elkaar wist te schieten. De handboogsport blijkt zich dus niet te verliezen aan anciënniteit gezien de sportieve aanwezigheid van deze jonge Artemissen en Diana’s. De veronderstelling lijkt hiermee gewettigd dat deze vier prille handboogschutters een aansporing zullen vormen voor meer jeugdige aanmeldingen voor het handboogtoernooi van 2017. Dus niet dralen maar schieten.

 

unnamed

De bekers uit handen van voorzitter John Rondeel.

Bekveld FM breidt accomodatie uit

SONY DSC

Waar een wil is, is een weg, blijkt de bekende Bekvelder Jan Oldenhave als devies te voeren. En gelijk heeft hij, want anders zou er nooit iets voor elkaar komen. Maar hoe verplaats je een blokhut van de Wichmondseweg naar Bekveld FM? Welnu, je trommelt een aantal enthousiaste Bekveld FM’ers op hun vrije zaterdag bijeen en het komt voor elkaar. Maar dan toch, het loswrikken van een blokhut nadat die aan de binnenzijde van een extra ribbenkast voorzien is zodat die onderweg niet uiteenspat, is geen sinecure. Maar naar goed Achterhoeks gebruik doet iedereen waar die goed in is en ziet uw blauwbekkende verslaggever te velde het gevaarte weldra opgehesen worden en op de aanhanger achter de truck van Adriaan Nab neerdalen. Dan volgt het tweede spektakel: het gevaarte over het zigzaggende  wegdek van geboorteplaats naar de laatste rustplaats zien te krijgen zonder het aan een te vroege dood te offeren. En dan ook nog langs struiken, heesters en bomen die op deze mooie koude zaterdag hier en daar zodanige klappen uitdeelden dat niet alles wat aan het begin nog aan de blokhut vastzat aan het eind van de reis er nog steeds aan vastzat. Harry Maalderink kreeg de taak toebedeeld de geamputeerde ledematen van de blokhut onderweg op te rapen zodat die later weer timmerkundig chirurgisch aangehecht kunnen worden.

SONY DSC

Het gaat beginnen.

SONY DSC

De ontmanteling.

SONY DSC

Adriaan Nab aan de afstandbediening.

SONY DSC

Van de pot gerukt.

SONY DSC

De trap gaat mee.

SONY DSC

Waar ben je Adriaan?

Zo nu en dan moest er veel uitgeweken worden voor al te vrijpostig geboomte en stond de blokhut ongeveer net zo schreef als de toeristische trekpleister van de Italiaanse stad Pisa. Uiteindelijk is die ook nimmer omgevallen en dus bereikte de blokhut licht geschonden maar nog geheel levensvatbaar de eindbestemming. Daar werd Jan Oldenhave als was hij een Romeinse triomfator door Gert Jan Lenselink met een geestdriftig vendelzwaaien bejubeld en konden de laatste plichtplegingen verricht worden om het gewenste eindresultaat te bereiken: het neerdalen van de blokhut op het gereedstaande fundament.

SONY DSC

De eerste scherpe bocht.

SONY DSC

In gevecht met geboomte.

SONY DSC

Was dat de daklijst?

SONY DSC

Nieuwe camper Jan?

SONY DSC

We zijn er bijna.

SONY DSC

Maar nu helemaal.

SONY DSC

Hij staat als een huis.

SONY DSC

Mart Riethorst bij de walmende maaltijd.

Ondertussen was er door Ons Huis (dus niet in ons huis) een maaltijd gekookt die kort daarop in dampende rechauds gebracht werd zodat de heren zich hieraan konden warmen. Over de vraag of het gulle goud uit Groenlo hierbij ook rijkelijk vloeide heeft het Koningswegmagazine een geheimhoudingsplicht in acht te nemen dus worden daarover geen mededelingen gedaan. Maar gezien de blijdschap over deze geslaagde operatie zal er menig flesje in een wurggreep gehouden zijn om het heugelijke feit van de geslaagde operatie te vieren.

Blijft de vraag nog onbeantwoord welk doel de blokhut zal dienen. Er gaan sterke maar niet bevestigde geruchten dat wie na een avondje Bekveld FM niet in staat geacht wordt veilig huiswaarts te keren hierin de nacht kan doorbrengen. Wees gerust, er zullen in de blokhut geen bacchanalen en orgiën plaatsgrijpen.

Er is gerede kans dat bij de aanstaande kerstspecial van Bekveld FM versierselen de veranda van de blokhut in een feestelijk lichtelaaie zullen zetten. Jazeker, het leven op Bekveld is zeer doenlijk, om niet te spreken van supergezellig.

Een uitgebreid fotoverslag van deze imposante gebeurtenis verschijnt nog op Facebook.

 

 

 

 

Gezellige revanche bij Schuttersgilde St. Jan Keijenborg

g

Afgelopen dinsdag- en woensdagavond vond de tweede ronde van het handboogtoernooi van het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg plaats. Hoewel de boogschutters de revanchekansen die ze geboden kregen tot de tanden gewapend tegemoet traden, bleef het bij vriendelijke gezichten en een sfeervolle tweede ronde.

c

Eerst een mop en dan schieten?

d

Geef hier die pijl.

a

Nee, niet in het behang.

b

Jongste schutter Roxanne.

Nu moet mij van het hart dat een bezoek aan Keijenborg zodra het om de gezelligheid gaat zelden op een deceptie uitloopt. Hoewel, het was toch wel echt het eerste bezoek aan de Keijenborgse kermisoptocht met feest toe, toen uw trouwe verslaggever te velde door zijn eega uit een greppel gehesen moest worden. Zeg maar, een Achterhoekse ontgroening.

Gisteren hoefde niemand uit een greppel gehesen te worden maar werd nadat de strijd gestreden was met gretigheid het gulle goud uit Groenlo gehesen. Tot dat gekoesterde moment aanbrak bewaakten twee dames van het gilde de reuzenpan met gehaktballen die geduldig lagen te pruttelen in hun eigen jus. Gehaktballen en schieten vormen in Achterhoekse contreien een soort rituele twee-eenheid. Onder het motto bij een natje hoort ook een droogje werd er rijkelijk gehesen tot de deksel van de pan ging en de dames en heren niet meer te houden waren.

i

De dames van gehaktballen.

h

De gehaktballen.

Zodra de gehaktballen ter tafel verschenen leek er een tweede schiettoernooi te beginnen. Er werd naar de spuitflacons met mayonaise, mosterd en currysaus gegrepen en over het algemeen goed raak geschoten. Wordt in Randstedelijke contreien de gehaktbal onversierd richting huig gevoerd,  in de Achterhoek wordt de gehaktbal rijkelijk versierd alvorens die verorberd wordt. Al moet gezegd dat in een van zijn dolle buien belhamel Adriaan Nab deze keer ook uw verslaggever wilde meenemen in zijn versierdrift.

De vraag in wiens keuken deze keer de gehaktballen het levenslicht zagen, kan door het Koningswegmagazine niet beantwoord worden, maar ze gingen erin als koek. Eventuele vragen over de receptuur sturen we dan ook graag door naar de voorzitter van de Schutterij John Rondeel.

Dat moet gezegd, de fiere voorzitter van de Schutterij John Rondeel weet met zijn man- en vrouwschappen een aangename avond te bieden waarbij competitiedrift volkomen vreemd is maar gezelligheid de boventoon voert.

f

Ook het Schuttersgilde heeft pret.

Dat wederom bij deze editie de Bekveldse ploegen van Holtria en Klaterbrink de langste tafels geconfisqueerd hadden was begrijpelijk. Waar gezelligheid is vind je meestal Bekvelders. Tot er een genoeg is genoeg klonk van de zijde van de Schutterij en met een strakke vinger richting uitgang gewezen werd ten teken dat het nu echt welletjes was met het drankgelag van de Bekvelders.

Wees gerust, er komen nog genoeg gelegenheden waarbij schieten, eten en drinken in feestgedruis omgesmolten worden. Wie daar niet op wil wachten kan naar de prijsuitreiking. Er gaan geruchten dat het dan wederom hijsen en eten wordt.

untitled-1-copy

Boerenbedrog: Vogeldiscriminatie door de Nederlandse Vogelbescherming

DSC00476

Je pikt er als Nederlandse Vogelbescherming een soort uit die in aantal afneemt en je hebt een zaak tegen het landelijk natuurbeleid en de landbouw. De Nederlandse Vogelbescherming heeft zich fanatiek vastgeklampt aan de grutto. Er is waarschijnlijk geen soort die in Nederland zo sterk afneemt als deze vogel. Er zijn echter ook soorten die ongeveer even sterk als dat de grutto afneemt juist in aantal toenemen. Een natuurlijke ontwikkeling, want hier geldt de een zijn dood is de ander zijn brood. Bij biotoopverandering van het landschap profiteert traditioneel de ene soort en verliest de ander. Wat de grutto betreft heeft dat jarenlang positief uitgewerkt tot ongeveer de jaren tachtig van de vorige eeuw toen de soort piekte. De heiligverklaring van de grutto staat echter in schril contrast met het volkomen negeren van de vogelsoorten die juist goed scoren. De toename van soorten is bij de natuurbeschermers geen nieuws omdat ze daar niet mee kunnen scoren met hun ideologisch pessimisme. De Nederlandse Vogelbescherming heeft slecht nieuws nodig om op te teren, leden te werven en geld en invloed te genereren. Het goede nieuws levert hoon op want dat betekent dat het pessimisme onterecht is. Om die reden houden ze het goede nieuws liever achter de rug.

Regelmatig heb ik discussies met natuurbeschermers over de vermeende slechte staat van onze avifauna en steeds pikken zij de in aantal afnemende soorten eruit maar verzuimen het goede nieuws daarbij in acht te nemen. Vaak hebben ze de statistieken van SOVON niet paraat maar wel de zwaarmoedig koppende artikelen die door de natuurbeschermingsorganisaties richting dagbladen gesouffleerd worden. De dagbladen kopiëren die klakkeloos zonder de minste poging tot waarheidsvinding. Er wordt daarbij maar al te graag ingezet op de verliezers in onze avifauna, maar de winnaars blijven ook hier ongenoemd. Met deze tactiek wordt een onterecht beeld geschetst van een natuur die op sterven na dood zou zijn. Wat zeer tegenstrijdig is met het beeld van soorten die door het statistieke plafond dreigen te vliegen.

Nederland is hoewel boeren het steeds moeilijker krijgen te overleven, grootvorst in de voedselproductie. De Nederlandse Vogelbescherming ziet dat graag anders met de gedachte dat er dan veel meer natuur komt. Wie denkt dat dat meer vogels oplevert komt bedrogen uit, want in het natuurproject Oostvaardersplassen zagen we na eerst een toename van broedvogels juist een sterke afname met 30 procent.

Meer geld voor natuurontwikkeling om meer grutto’s te krijgen betekent zonder meer verlies aan de andere kant. Komt er meer biotoop voor grutto’s dan nemen andere vogelsoorten in aantal af omdat die niet van het grutto-biotoop houden. Eigenlijk is het denken van de Nederlandse Vogelbescherming dus discriminatoir.

Landschap- en natuurontwikkeling is een continu proces. Het is geen stationaire situatie die altijd blijvend is. Plant een nieuw bos en het wordt hoogopgaand en oud met een constant veranderende avifauna. Een situatie bevriezen tot in eeuwigheid berust op onrealistisch wensdenken. Er zullen altijd soorten in aantal af- en toenemen. Een proces dat zich al voordeed voor de eerste mens een voetafdruk in moeder aarde afdrukte.

Voor het aanhoudende pessimisme van de Nederlandse Vogelbescherming is overigens weinig reden. Ondanks dat het kleine Nederland als voedselproducent een prominente status in de wereld heeft weten te verwerven (nog wel), en ons land met een toenemende verstedelijking, wegennet en groeiend bevolkingsaantal geconfronteerd wordt, blijkt uit statistieken dat het aantal broedvogels tussen 1990 en 2014 gestadig toenam. In dit geval spreken van een win-winsituatie. In het dichtstbevolkte land van Europa hebben we naast een dak boven ons hoofd en voedsel van eigen bodem ook nog eens een avifauna die zich volgens statistieken behoorlijk weet te handhaven. Geen wonder als we weten dat het overgrote merendeel van de vogels cultuurvolger is en juist graag gebruikmaakt van menselijke activiteiten.

Vrijwilligersdag 2016 vol zaligheden

1

Welbeschouwd is een vrijwilliger iemand die op vrijwillige basis onbetaald liefdewerk verricht teneinde anderen daarmee te verblijden. Dat in Bekveld de menslievendheid dan ook nog eens trapje hoger kan dan een respectabele vrijwilligersschare op de been brengen, blijkt uit de inmiddels traditionele vrijwilligersdag, waarmee de Buurtvereniging Bekveld de mensen die voor de gemeenschap graag de handen uit de mouwen steken met een zalige dag beloont. En zalig was die deze keer zeker als er teruggedacht wordt aan het dampende en overheerlijke buffet dat Ons Huis voor de vrijwilligers en het bestuur van de Buurtvereniging kokkerelde en serveerde.

Maar alles heeft doorgaans een begin en een eind. Het begin van deze zalige dag bestond uit in een zoetig geurende herfstkoelte richting erf van de gastgevers Lianne en Wim Jansen fietsen. Daar was een ontvangstruimte gecreëerd die alles met de herfst en hout te maken bleek te hebben. De herfstige zoetigheid bestond op deze locatie niet alleen uit herfstig hout maar ook uit een rijkdom aan zalig banket dat de koffie nog beter deed smaken.

2

Koffie en zoete zaligheden.

Terwijl door de driftige herfstwolken de zon doorbrak namen Jan Menkveld en Gert Harmsen het woord om uitleg te geven over het programma van de dag. Die zou vooral in het teken staan van een bezoek aan de landelijke zaligheid kasteel Hackfort. Het oord waar Gerrie en Gert Harmsen een deel van hun leven doorgebracht hebben en daar nog steeds zalige herinneringen aan ontlenen.

dsc01400

Aangekomen bij Kasteel Hackfort.

dsc08112

We bestormen het kasteel.

De fietstocht richting Kasteel Hackfort deed afgezien van het goudkleurig herfstige gebladerte bijna voorjaarsachtig aan. In deze goedgeluimde stemming was de tocht richting kasteel dan ook zalig te noemen. Toen het landschap weldra van een open agrarisch karakter overging in een bosrijker gebied en kort daarop de eerste flanken van het kasteel tussen het gebladerte zichtbaar werden, begonnen de herfstwolken het van de zon te winnen. Zo ongeveer moeten de edellieden zich gevoeld hebben als de weergoden ze niet goed gezind waren en ze zich dientengevolge aan het knapperend houtvuur en met een rijkelijk gevulde roemer gingen warmen.

dsc01408

Heraldische pracht in hout.

dsc01427

De tand des tijds.

dsc01406

De schone kasteelvrouwe.

In de ridderzaal gaven een boswachter van Natuurmonumenten en Gert Harmsen (die zelf inmiddels ook tot een natuurmonument uitgegroeid is) een uiteenzetting over de geschiedenis en toekomst van het kasteel en kregen de vrijwilligers een rondgang aangeboden. Indrukwekkend was het met een rijk geornamenteerd schrijn- en houtsnijwerk versierde trappenhuis, dat met de heraldische leeuwen de macht van de aristocratie van weleer uitstraalt. Ooit mocht Gert zich daar zelf met de pet bescheiden in de hand bij de pachtheren melden.

De rondgang door het kasteel ging onder een duister gesternte van een herfstbui en voerde door zalen, gangen, mysterieuze portalen en smalle gangen tot in de catacombeachtige keldergewelven, waar de tijd eeuwenlang stil leek te hebben gestaan.

Na het zien en bezingen van deze zaligheden werd op het bordes van het kasteel nog even stilgestaan voor een gemeenschappelijk herinneringsportret alvorens die andere zaligheid De Rietberg aan te doen. Daar vloeide de glühwein overvloedig en gingen worst, kaas en zoutjes grif van de hand.

dsc01435

Pleisteren bij de Rietberg.

Wie van weemoedig stemmend herfstlicht houdt kon zijn hart ophalen bij de terugtocht naar het erf van Lianne en Wim Jansen. Na de regen en hier en daar zelfs wat hagel, rook de vallende avond naar de eerste houtkachels van de boerderijen die gepasseerd werden. Stond de dag in het teken van hout, terug in de ontvangstruimte wachtte het buffet met damast bekleed op het defilé van  rechauds, en werd als aperitief voor het diner een houtquiz gedaan. Aan een tiental schijven hout werd gevoeld, gesnuffeld en erop geklopt om de boomsoort erbij te bedenken. Deze opdracht werd zeer serieus genomen en op de formulieren werden dan ook menige boomsoort terecht of onterecht genoteerd. Omdat de quiz een ex aequo opleverde werd de eindstrijd beslist door een spijkergevecht die in het voordeel van houtkenner Gert Harmsen uitviel.

dsc01446

Hameren om de eer.

5

En de winnaar is…

Maar dan was het eindelijk zover en werden de zaligheden van Ons Huis binnengebracht. Veel aan de herfsttij ontleende receptuur waarbij talloos gebraad, zuurkool en spruitjes dan ook niet ontbraken. Zeg maar, de zaligheden die het Achterhoekse landschapsschoon oplevert stonden in de dampende schalen opgediend. Dat hierbij die andere Achterhoekse zaligheid rijkelijk vloeiende liet zich makkelijk raden. Er werd dan ook veel zalig gul goud uit de schatkist van de koeling gehaald om de smakelijke gerechten te bevochtigen.

dsc01441

U kunt aan tafel.

dsc08150

Er zijn nog tien wachtenden voor u.

dsc01443

Nog een stuk gebraad?

In deze sfeer voltrok zich de rest van de avond en liet men bij een gezellig gesprek en in een geanimeerde ambiance de avond vlot passeren.

dsc01450

Het natafelen.

Buiten was het koud en nat toen uw verslaggever te velde het rijwiel richting huis beroerde. Het was een zalige dag, verzorgd door vrijwilligers voor vrijwilligers. Een zaliger daad kun je je nauwelijks voorstellen, dus past hier grote dankbaarheid jegens de Buurtvereniging Bekveld en de organisatoren van deze dag.

Een uitgebreide fotoreeks verschijnt op de site van de Buurtvereniging Bekveld en Facebook.