Bekveldse fietsdag 2017 in zinderend zonlicht

Je kunt bij het organiseren van manifestaties alles tegen hebben, zoals bijvoorbeeld de weerspannige weergoden. Maar waar een wil is, is een weg als het weer meezit en de sfeer in zonnegloren geboren lijkt te zijn. Zo monterde de jaarlijkse brunch op de Bekveldse fietsdag 2017 al meteen, na een verzengende nacht met onweersbuien, op in een opperbeste stemming. Het gezamenlijke eten staat al eeuwenlang te boek als een eendracht bevorderende activiteit des vlezes. De oude Bruegel bewees dat al met zijn schilderijen. Het delen van de geneugten met elkaar geldt op het platteland en misschien nog meer in Bekveld, als een steeds terugkerend genoegen. Dus is het gezamenlijk gebruik van de brunch als opmaat voor de circa 35 kilometer fietsen een uitmuntend middel om er een onvergetelijke dag van te maken.

De stemming was bij de aanvang van de fietstocht dan ook buitengewoon goed te noemen. Plukje voor plukje schoven de deelnemers van de fietstocht over paden, lanen en wegen door een schier oneindig lijkend landschapsschoon, waar het gevogelte in alle toonaarden het broedseizoen bejubelde.

Er werden buurtschappen, gehuchten en dorpen gepasseerd waar appelfris groen voor een aangename voorjaarsgemoedelijkheid zorgde. Er werden paden begaan die maar nauwelijks toegesneden leken op zo veel fietsers, maar juist daarom net dat beetje meer avontuurzin wisten te ontlokken. Na de regenval van de nacht ervoor geurden de gronden van de bosschages zalig en schoten de zeer wisselende landschaptypen als lekkernijen voor de ziel aan ons voorbij. Bij dit zonnegloren en de inspanningen op het rijwiel nam evenwel de behoefte aan een pleisterplaats en een koele dronk zodanig toe, dat De Rietberg bezocht werd. Daar kon in de lommenrijkheid van de pauze een rebus opgelost en de lendenen even tot rust gemaand worden.

Na de rustpauze en in een toenemende warmte werden beken gepasseerd waar het waterleven zich in vol ornaat aan ons vertoonde. Onder de waterspiegel wemelde het van de dikkopjes, boven van libellen als de staalblauwe weidebeekjuffer, de majestueuze keizerlibel en de azuurblauwe oeverlibel, die elkaar en andere insecten naar het leven stonden. Hoe weinig vredelievend dat ook leek, het gezelschap dat in cluster de fietsroute deed besloot op die plek zich even in vakantiestemming te ontplooien voor een paar foto’s aan het verkwikkende beekwater dat glinsterend langs de keien stroomde. De stemming was uitgelaten zoals velen zich nog van de schoolreisjes herinnerden.

In deze stemming werd de tocht voortgezet tot de eerste vrolijk stemmende kleuren van het feestterrein van de Snikkerije in beeld kwamen en waar dat andere verkwikkende beekwater uit Groenlo geduldig op ons wachtte.

Daar werd het nog reuze gezellig maar ook zeer onderhoudend met Gert Harmsen die een inzichtelijk en niet van humor gespeende uiteenzetting gaf over het aanspannen van paarden. Als lid van de vereniging In Stap en Draf, wist hij een verhelderd beeld te schetsen over de gevoeligheden van het paard en aan de praktijk te toetsen hoe de lichaamstaal tussen menner en paard werkt.

Dat daarna de middag toch weer in een feestje ontketende was niet in de laatste plaats te danken aan de diva van Bekveld Rita Oldenhave, die ook deze keer weer met andere vocalisten een paar bijzondere duetten ten gehore bracht.

Dat we deze zalige dag toch ook weer te danken hadden aan de gastverleners Jan en Nel Oldenhave en dat de technische en consumptie verzorgende vrijwilligers in dit relaas zeker niet mogen ontbreken, zal niemand verwonderen. Hier geldt ere wie ere toekomt.

Samenvattend mag gezegd worden dat het een zeer geslaagde dag was die in het logboek van verdiensten van de Buurtvereniging Bekveld bijgeschreven kan worden. Bij deze dan.

Een uitvoerig fotoverslag over deze kostelijke dag verschijnt nog op de website van de Buurtvereniging Bekveld en op Facebook, maar nu alvast een kleine fotografische bloemlezing:

De stemming komt er goed in.

De tocht der tochten vangt aan.

Het landschapsschoon tegemoet.

Aan het verkwikkende beekwater.

Hier wemelt het van amfibieën en libellen.

Even de stilte beluisteren.

De terugkeer.

Gert Harmsen geeft een demonstratie.

Duet van Rita en Jan.

Hommage aan de vrijwilligers.

Ein prosit…

Zo gezellig werd het dus.

Maar aan alles komt een eind.

 

 

 

Advertenties

De fietsdag 2017 kan van start

Eerst staat er helemaal niets, maar nadat de karavaan van vrijwilligers zich er genesteld heeft ontstaat er binnen een halve avond een heel feestterrein waar aanstaande zondag een zalige brunch wacht en van waaruit de jaarlijkse Bekveldse fietstocht zal aanvangen.

Wat het meest opviel gisteravond is dat iedereen plichtsgetrouw en zonder gediscussieer over wie wat moet doen, deed wat er gedaan moest worden. Zo stond de feesttent er in een mum van tijd. Werd het meubilair voor de brunch uitgestald en kwam de schatbewaarder bij wie de bar opgeslagen staat deze met dezelfde plichtsgetrouwheid persoonlijk bezorgen. Vervolgens werd de in de wijde omtrek van Bekveld geroemde toegangspoort in elkaar gezet en overeind gehesen.

Omdat in Bekveld het natje ook om een droogje smeekt werd ook het palais des pommes frites weer in elkaar geknutseld. Daar zal aanstaande zondag naast het gulle goud uit het smaragdgroene flesje, het gulle goud uit Steenderen een zalige walm boven de Snikkerije doen uitstijgen.

Wie denkt dat het vertier dat een brunch, een fietstocht en een feestje te bieden hebben niet genoeg is, vergeet dat de Bekveldse diva en entertainer pur sang Rita Oldenhave haar innige gezangen zowel bij de brunch als bij het slotfeestje zal laten klinken.

Wie nog meer dan de fietsdag met brunch en feestje toe wil, kan vrijdagavond meedoen aan de autopuzzeltocht. Ook dan zal er een gezellige toegift zijn, want Bekveld en gezelligheid zijn immers synoniem aan elkaar.

Nu Ronsweer ons voorspelt dat aanstaande zondag zomers zal verlopen kunnen er nauwelijks redenen zijn de Bekveldse fietsdag te mijden. Al was het maar om de vrijwilligers die alle inspanningen plegen de fietsdag mogelijk maken te tonen dat hun noeste arbeid met uw plezier beloond wordt.

Voor de nadere details kunt u hier terecht.

Foto-impressie:

Jan Oldenhave haalt de tent.

De tent uitpakken.

En uitleggen.

De schatbewaarder brengt de bar.

Het koffiemoment.

Het palais des pommes frites wordt in elkaar gezet,

 

U bent welkom op de fietsdag.

 

 

Celine Burghardt en Bas Tanck ontvangen de buurt

 

Nadat het voorhuis door de veelzijdige Tonnie Burghardt  van oude boerderij tot een eigentijds paradijs op aarde verbouwd werd, mochten dochter Celine en haar geliefde Bas Tanck zich er tortelend nestelen. Hun gekoer is inmiddels in wijde omtrek te horen. Voor Bas was Bekveld weliswaar nieuw, maar hij blijkt inmiddels al totaal ingeburghardt te zijn door Celine, Ina, Tonnie en de twee andere dames van de beroemde Bekveldse gratiën. Wat de gezelligheid betreft, is Bas een grote aanwinst voor de gemeenschap. En dat werd ook gisteren nog weer eens duidelijk bij het buurtmaken ten huize van Celine en Bas.

Na de koffie met huisgebakken koek en een defilé door hun prachtige huis, dreef de middag al snel naar een sfeer die je misschien aan de Franse Ardèche doet denken, maar die toch echt in het niet minder Bourgondische Bekveld plaatsvond. De welig tierende zon schoof dan ook bedachtzaam mild over het sapgroene gazon, hier en daar door geboomte beschaduwd. Zo nabij de Oosterwijkse Vloed en de zalige bosschages is het paradijselijk wonen voor de tortelduiven.

Terwijl de middag vorderde met hapjes en drankjes en het meigevogelte vanuit het nabijgelegen struweel en bos de aanwezigen toezong, steeg ook de gezelligheid naar ouderwets Bekvelds peil.

Het Koningswegmagazine wenst het prille paar veel levensgeluk toe.

De buurt komt buurten.

Zoals de oudjes zongen piepen de jongen.

De gebroeders Hofs aan het gulle goud.

Gezellig napraten bij de buitenkachel.

 

De roemruchte Bende van Bekveld mogelijk verfilmd

Het ligt de oudere Bekvelder nog op de tong bestorven: de zo gevreesde Bende van Bekveld die de vanuit de Haagse burelen bedachte extreme accijnsverhogingen op bier met een illegale bierbrouwerij beantwoordde. Door de vondst van een dagboek van een van de bendeleden kon aan een filmscript over een van de meest imposante perioden van de historie van Bekveld gewerkt worden. Het filmscript is op een haar na gevild, de cast die de film naar een hoogtepunt moet acteren is bijna ingevuld. Nu nog een paar ruimhartige sponsoren en een nationale of nog liever, internationaal befaamde filmregisseur die Bekveld in de internationale bioscopen weet te krijgen. Er staan al enkele prominente filmregisseurs op het verlanglijstje te prijken die binnenkort een verzoek op de deurmat kunnen verwachten. Quentin Tarantino, Brian de Palma en Martin Scorsese worden in de wandelgangen genoemd.

De sponsoring van de film zal zeker een tour de force worden. Hoewel het hier een lowbudgetfilm betreft, hebben we het wel over circa 4,5 miljoen euro. Gelukkig heeft het Koningswegmagazine al een bijdrage van 60 euro toegezegd, mits in de aftiteling genoemd.

Over de cast kunnen we al wat meer duidelijkheid verschaffen. Er werd vooral gezocht naar uiterlijke overeenkomsten om de authenticiteit te bevorderen. En wat geconstateerd werd is dat die zeer sterk overeenkomt met de fysionomie van de Bekveldse wagenbouwers, die toch ook in een soort bendevorming hun jaarlijkse vertoon op kermisoptochten weten te realiseren.

Omdat de film een zeer spectaculair verloop heeft waaronder de voor misdaadfilms gebruikelijke achtervolgingen, is het Broek Uut-stuntteam gevraagd de zenuwslopende achtervolgingen in maïsakkers met crossmotoren en John Deere-trekkers te verzorgen. Sander Hofs, Robert ter Maat en Jaap Hartman zijn tegen een lucratieve honorering bereid hun waaghalzerij op filmniveau aan te bieden.

De bende van Bekveld in roemruchte dagen.

Hoewel nog niet alle rollen ingevuld zijn kunnen we hier al een aantal acteurs aan u voorstellen.

Bert Wissels, wiens acteerprestaties we reeds kennen van de toneelavonden van het Bekvelds feest zal bendeleider Snelle Jelle alias Jelle Bijtink, voor zijn rekening nemen. Deze topcrimineel had zijn faam en bijnaam te danken aan het luttele feit dat hij zo snel was dat zelfs de Porsche’s van de Rijkspolitie hem niet konden bijbenen en hij dan ook nimmer in de kraag gegrepen werd. Tevens stond Snelle Jelle bekend als virtuoos met de karabijn.

Snelle Jelle aan de karabijn.

Evert Jolink zal de beruchte crimineel de snor voor zijn rekening nemen. Van hem was bekend dat hij zijn tegenstanders a la de duels in westerns met in iedere hand een Black & Decker klopboor te lijf ging. Het leverde de Haagse hoofdinspecteur Hans Broddelwerk in iedere oorlel een gat op zodat die sedertdien gehoorgestoord in de WAO zit.

De Snor toont voorraad illegaal bier.

Wim Jansen gaat de filmgeschiedenis in als kettingzaag-Dries met wie het rechercheteam vaak in de clinch ging, maar die beducht was voor de effecten van zijn grommende kettingzaag. Iconisch moment is dat Dries een door Den Haag aangestuurde undercover in mootjes dreigde te zagen teneinde die in een hutkoffer naar de Haagse burelen terug te sturen. De superieuren hebben toen maar besloten de man onverrichter zake zelf terug te roepen om erger te voorkomen.

Een glansrol is er weggelegd voor de jeugdige acteur Michiel Smeitink, die in de voetsporen zal treden van zijn vader, die al talloze toprollen voor het Bekveldse toneel op zijn naam heeft staan. Michiel zal Bennie the knife spelen. Van deze schavuit was bekend dat hij ooit met een werpmes op 100 meter afstand een wesp in tweeën wist te couperen. Afgezien van zijn capriolen met de stiletto had deze crimineel ook nog een faam als rokkenjager op te houden. De adviesleeftijd voor de film zal dan ook 18 jaar en ouder zijn.

Bennie the knife met het mes tussen de kaken.

Gecast op zijn krachtige uitstraling, wordt de rol van de wurger, het alias voor Krelis Wambuis, door Marcel Schiphorst gespeeld. Voor Krelis ging iedere Bekvelder een straatje om. Wie zich als overheidsdienaar in zijn nabijheid begaf liep het risico als pakketje via de PTT teruggestuurd te worden. Hoofdinspecteur Barend Snotbreier heeft zijn beide lamme benen te danken aan een kortstondige ontmoeting met Krelis.

Eddy Wennekes krijgt de lastige taak Hans Kazza, de beruchte boekhouder van de bende, op het filmdoek te brengen. In de vele Europese casino’s was hij een graag geziene speler die daar het zwarte geld voor de bende moest witten. Het zal een zware klus zijn dit geboefte die niet terugdeinsde voor chantage en geweld, zo authentiek mogelijk neer te zetten. Maar het vertrouwen in Eddy als acteur is groot.

Koerier van de bende die in de nachtelijke uren het illegaal gebrouwen bier rond bracht was de geduchte Zündapp-virtuoos Job Brutus alias de bonk, die zijn bijnaam te danken had aan het bonken met de zadeltassen van zijn rijwiel met hulpmotor van het befaamde merk Zündapp. Velen herinneren zich nog de dorstlessende bezoeken van dit bendelid.

Job Brutus (de bonk) bracht vermomd het bier rond.

Tonnie Burghardt zal met zijn zwarte krullende lokken de half Italiaanse Bekvelder Tony Campari spelen. Op deze crimineel rustte de zware taak de contacten met de Siciliaanse Cosa nostra te onderhouden. Maar nadat bleek dat geen Siciliaan bier door zijn strot kreeg zonder in woede uit te barsten, liep dit uit tot een fiasco en een flinke aframmeling door de Cosa nostra en moest Tony Campari onderduiken.

Tony Campari na ontmoeting met de Cosa nostra.

Het technisch brein van de bende Titus Maalstroom, die zo behendig was met springstoffen en daarom  TNT-Titus genoemd werd, zal vertolkt worden door technische evenknie André Maalderink. Meest imposante daad was het opblazen van een Porsche van de Rijkspolitie, die men maanden later terugvond in de Oude IJssel.

De rol van de melkveehouder Jannus Bliksem op wiens terrein de illegale brouwerij gehuisvest was, moet nog worden ingevuld. Maar het aantal gegadigden voor deze rol is verrassend te noemen. Blijkbaar willen veel boeren de overstap naar het beroep van filmacteur maken.

De rol van de misdaadjournalist die dit alles ten tijde van de activiteiten van de Bende van Bekveld boven water trachtte te krijgen wordt vervuld door uw verslaggever te velde, die zich met de grootst mogelijke moeite zal inleven in deze rol.

Misdaadjournalist op afstand gehouden.

De nog openstaande rollen, waaronder enkele damesrollen, zullen zo spoedig mogelijk ingevuld worden. Er wordt naarstig naar nieuw talent gezocht.

In de volgende aflevering over dit thema zal nader aandacht besteed worden aan de obscure activiteiten van de Bende van Bekveld. Wordt dus vervolgd.

Boerenbedrog: Sommigen houden het hoofd koel in de hitte van de strijd

Het is vreemd te noemen dat de informatie door Edith Schippers voor een nieuw te formeren kabinet vooral zwaar op de maag lag over het thema klimaat. En dat onder de niet te bewijzen veronderstelling dat het klimaat door mensenhanden te sturen is en dat daar dan zeer veel offers voor gebracht moeten worden. De mens als belangrijkste factor in de beïnvloeding van het klimaat biedt echter het eigenaardige beeld dat zich veel sterkere klimaatontwikkelingen voordeden in perioden dat er van een mensachtig wezen op aarde nog geen enkele sprake was. Er waren dus nog geen boeren, industrieën en tomeloze rijen auto’s aan wie de schuld van de opwarming (of afkoeling) gegeven kon worden. Evenmin waren er ongeruste moralisten die de mens als zondebok konden aanwijzen.

Zelfs de neolithische revolutie en het eerste begin van landbouwactiviteiten in de vroege menselijke historie, laat nog geen door de mens aangestuurde klimaatsontwikkeling zien. De geneigdheid de mens als schuldige voor al het kwaad in de wereld te positioneren heeft het aanzien gekregen van een nieuwe religie met op de kansel donderpredikers die de mensen een schuldgevoel opdringen en daarmee de grootste offers eisen. Bijvoorbeeld: er worden steeds meer middelen verboden die de mensheid ooit voor plagen moesten behoeden en nu de wederopstanding van oude plagen laten zien.

De informatie struikelde echter niet zozeer over het klimaat maar over de migratie. Hier is het opmerkelijk te noemen dat zij die de natuur in Nederland beweren van de ondergang te willen redden, de bevolkingsdichtheid van Nederland juist stimuleren, met als direct gevolg meer verstedelijking, meer verkeersbewegingen, meer voedselbehoefte, en dus ook meer CO2 emissie.

Bij dit alles valt op dat de boer het meest ideale mikpunt van de moralisten blijkt te zijn. Alsof de boer schuldig is aan het alsmaar oplopend aantal om voedsel roepende medemensen. Dat is namelijk de onbetwistbare, allesoverheersende wetmatigheid: meer mensen vragen om meer voedsel.

De boer heeft in de neolithische revolutie zichzelf uitgevonden. Zou dat niet gebeurd zijn dan zouden nu ongeveer 7 miljard mensen op dieren jagen en bomen en struiken kaalplukken om zich van voedsel te voorzien. Je kunt je voorstellen dat al in een veel eerder stadium de gehele flora en fauna uitgeroeid was en de mensheid dat lot snel gevolgd zou zijn. In werkelijkheid kun je het uitvinden van het beroep van boer dus zien als de redding van mens en dier.

Dat het beroep van boer in de loop der eeuwen steeds meer gemechaniseerd werd, wordt vooral door mensvijandige moralisten als het grote gevaar gezien. Niet de enorme bevolkingstoename met de daaraan inherente groeiende voedselvraag wordt als het grote gevaar gezien, maar de boer die steeds meer moet produceren om de alsmaar stijgende vraag naar voedsel te kunnen beantwoorden. Zo wordt vaak om kleinschalige landbouw gesmeekt, waar de VN zelf stelt dat de komende decennia 70 procent meer voedsel geproduceerd moet worden om de bevolkingstoename te kunnen voeden.

Met de moestuintjescultus valt het eigen geweten wellicht te reinigen, maar de voedselvraag zal met het stijgende bevolkingsaantal er niet door afnemen. Dat juist in de mondiale regio’s, waar het minst de behoefte tot voedselproductie bestaat het bevolkingsaantal het sterkst zal stijgen, maakt dat het vak van boer in de toekomst eerder tot de redder in nood dan als de moordenaar van flora en fauna zal uitgroeien.

Ook al zijn de klimaatsontwikkelingen van alle tijden, de VVD en het CDA hielden het hoofd koel en lieten zich niet ringeloren door GroenLinks. Hoewel Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren wel een oplossing aan de katheder van de Tweede Kamer meende te moeten ventileren, namelijk het CDA uit de formatiebesprekingen smijten, dan komt het allemaal wel goed.

Je kunt de daaropvolgende stap bijna wel raden: daarna de boeren eruit en de wereld is gered. Maar wie zal het voedsel gaan produceren? Daar hebben deze leestafelfilosofen even geen antwoord op want de kloof tussen deze theoretici en de practici die het voedsel produceren lijkt groter dan ooit.

 

Gemma en Guusje naar de saladebar

Inmiddels uitgegroeid tot Bekveldse diva’s vanwege hun opmerkelijke schoonheid, hun charmante badfoto’s  en -films, en niet te vergeten, het markante gedrag dat ze aan de dag leggen, genieten Gemma en Guusje met volle teugen van het ontketend voorjaar. Zo nu en dan raken de prille dames bevlogen door een passerende hengst, maken daarbij soms frivole bokkensprongen ten teken dat ze zich beschikbaar stellen voor de pijlen van cupido. Maar toch, bij shetlands gaat de liefde door de maag en niet langs een romantisch kloppend hart. Dus een avondwandeling naar de saladebar van Suzanne en Martin Harmsen is toch hun meest geliefde manier van verpozen. Verreweg te verkiezen boven een amoureus avontuur met een hengst.

Meer Gemma en Guusje is hier te vinden.

Sander Jansen treedt in de voetsporen van zijn vader

Je bent boomlange Bekvelder, zoon van groenartiest Wim Jansen en dan word je na een dappere strijd als nazaat van de groenartiest die nog onlangs Jos Beunk tot exacte gelijkenis kettingzaagde, bij het fameuze houthakkerstoernooi Klein-Brabant Logging Championship in het Belgische Puurs ook nog eens derde.

Van Belgen beweert men soms dat die met een baksteen als kloppend hart geboren worden. Bij Wim en zijn uit de kluiten gewassen kroost zou het wel eens van hout kunnen zijn, gezien de prestaties in deze branche. Was het ooit Elvis Presley die het houten hart bezong, Sander is ook op weg van hout zijn lust en zijn leven te maken. Mocht u lezers in hoog opgaand bos een geroffel horen, weet dan dat het of een specht kan zijn, maar evengoed Sander, die zijn kunsten ritmisch op geboomte botviert.

Proficiat Sander, je bent uit het goede hout gesneden. Bekveld is trots op je prestaties.