Zondag 6 augustus Bronckhorster Touwtrektoernooi 2017

Onlangs viel op de deurmat van het Koningswegmagazine een invitatie tot het bijwonen van het jaarlijks Bronckhorster Touwtrektoernooi. Een evenement dat inmiddels is uitgegroeid tot een van de meest gezellige plattelandsactiviteiten. En dat niet in de laatste plaats wegens de gastvrijheid van Diny en Peter Berenpas en het sportieve enthousiasme dat door de Ttv Bekveld aan de dag gelegd wordt. Daarbij dient ook nog opgemerkt te worden dat de teams van Ttv Bekveld met regelmaat in de prijzen vallen en de touwtreksport in Bekveld terecht aandacht verdient. Bekende Bekvelders inmiddels op jaren, hebben er nog gehuld in korte broek het eerste eelt op de handen opgelopen en op internationale toernooien om de eer gestreden.

Omdat het bijwonen van eerdere edities van dit toernooi bij uw verslaggever te velde zeer in de smaak viel, mag een aanbeveling tot het bijwonen van het touwtrektoernooi niet ontbreken. Het wordt, gezien de voorgaande edities, een toernooi met een dikke glimlach naast dat er gebruikelijk ook weer bloed, zweet en tranen zullen vloeien. Een troostrijke gedachte dat de EHBO ook weer aanwezig zal zijn om aan eventualiteiten het hoofd te bieden.

Natjes, droogjes en gezelligheid.

Wie het toernooi nog nooit bezocht heeft is misschien niet op de hoogte van het gegeven dat het aan de Wichmondseweg 41 veelal in feestgedruis met hapjes, drankjes en een tot gezelligheid manende band oplost en vaak later eindigt dan bedoeld is. Het is geen dwingend advies, maar de stelling dat je er maar beter bij geweest kunt zijn dan van anderen vernemen dat het er zo gezellig was, lijkt hier geboden.

Een verslag van de drie voorgaande edities is hier te vinden:

 

https://koningswegmagazine.wordpress.com/2016/08/08/bronckhorster-touwtrektoernooi-2016-zeer-geslaagd-evenement/

https://koningswegmagazine.wordpress.com/2015/09/14/de-kansloze-kloteri-je-wint-het-bronckhorster-touwtrektoernooi-2015/

https://koningswegmagazine.wordpress.com/2014/08/04/bronckhorster-touwtrektoernooi-in-bekveld-daverend-succes/

 

Advertenties

Tijdloze momenten (17)

 

In het landschap van Bekveld bevinden zich talloze plekjes die onttrokken aan de omgeving opeens tijdloos lijken te zijn. Een eeuw of misschien nog ouder, zouden ze kunnen zijn. Bewaren, koesteren, maar vooral aan de vergetelheid ontrukken door ze te fotograferen, lijkt daarom geboden.

Voorgaande momenten zijn hier te vinden.

Gezellige avond bij CJV Zomerkampen, Bronckhorst e.o.

Onder de niet te weerstane overredingskracht van Desiree van Gorp werd het team van het Koningswegmagazine vriendelijk verzocht aandacht te besteden aan de lofrijke activiteiten van de Stichting CJV Zomerkampen, Bronckhorst e.o. Een misschien ietwat ouderwets aandoende manier om aan kinderen in de lange zomervakanties wat meer avontuur en vertier te bieden. Gisteravond werd met horten en stoten van felle buien onder auspiciën Desiree van Gorp en Han Tekelenburg  een van de drie  zomerkampen bezocht. De kinderen kwamen net uit het drassige bos alwaar genoten werd van de spanning van een avontuurlijk spel. Geen moderne hebbedingetjes die ze afleiden maar de eigen creativiteit aansporen, leek hier het leidmotief. En daarmee werd dan ook meteen duidelijk waarom het misschien iets suffig aandoende idee van zomerkamp nog steeds actueel is en voortgang verdient. Namelijk het bouwen aan de sociale vaardigheden, de cohesie in een groep versterken, het empathisch vermogen ontwikkelen en vooral gezamenlijk tot prestaties komen. Is dat misschien ook niet de reden waarom op het platteland, waar het landschap toch altijd dichterbij is dan in de stedelijke bewoning, het vrijwilligerschap zich nog steeds op grote bijval kan verheugen en vereenzaming zo veel als mogelijk voorkomen wordt?

Wat we aantroffen was dat de kinderen zichtbaar genoten van wat de vrijwilligers aanboden, maar zonder dat de kinderen zich dit passief lieten aanleunen. Het bosspel had hun avontuurzin geprikkeld, dus was het tijd voor wat ontspanning. Onder begeleiding van gitaarspel van een van de vrijwilligsters werden uitbundig liedjes gezongen die de stemming tot in de nokken van de feesttent deden stijgen. Zelfs in die mate dat oordopjes geen overbodige luxe waren.

Om niet geheel het contact met het thuisfront te verliezen werd ook nog even de post van die dag doorgenomen. Het was duidelijk dat de kinderen erg ingenomen waren met een berichtje van de ouders en even in stilte de inhoud van de kaartjes of briefjes op zich in liet werken.

Wie aan een feesttent denkt, denkt ook aan natjes en droogjes en dus ging een enorme schaal met ontbijtkoek rond. Een vast ritueel in het zomerkamp is de warme chocolade voor het slapengaan. Wie de jaren vijftig van de moeilijke vorige eeuw aan den lijve meegemaakt heeft, weet dat een beker warme chocolade veel kinderharten sneller deed kloppen en dat het vervolgens de nachtrust bevorderde. Waarmee maar weer gezegd dat de oude dingen die toen goed waren het verdienen in ere gehouden te worden. Misschien mogen we hierin ook de reden zoeken waarom de zomerkampen van de stichting zich nog steeds mogen verheugen op veel enthousiaste kinderen.

Met een nagenoeg vol is vol met circa 150 kinderen, kan gezegd worden dat de zomerkampen het daarom niet verdienen als een ouderwets suffig idee aangemerkt te worden, maar dat het juist in een tijdperk waar de vereenzaming een der grootste stadsproblemen is, het platteland het goede voorbeeld geeft. Even weg van de I-phone, de computer en de met veel menselijk leed overladen televisie, zien de kinderen opeens weer dat er andere dingen in het leven zijn die de moeite van het beleven waard zijn.  Echt ouderwets zijn de zomerkampen dan ook niet, want vandaag komt een DJ een modern feestje brouwen en gaan zonder twijfel de beentjes van de drassige kleigrond. Dat de vrolijkheid hier welig tiert zegt alles over hoe de deelnemende kinderen het zomerkamp vinden. Maar niets van dit alles zou tot stand gekomen zijn zonder bijdragen van de sponsoren en de inspanningen van de vrijwilligers die er zelf ook dolle pret van maakten. Pret werkt namelijk heel aanstekelijk, dus alle reden ook dit fenomeen nog lang in ere te houden.

Het kamp tussen de buien.

De afwas gedaan.

Onder een geroffel van regen wordt gezongen.

Het wordt een feestje.

Warme chocolade!

De post wordt uitgedeeld.

Moment voor Moccona.

En ook een moment voor het landschap.

 

 

De vegetatiekunst van Ans Hofs

De renaissanceschilder Giuseppe Arcimboldo schilderde portretten die opgebouwd waren uit fruit, bloemen en gedierte. Dat wat leeft, groeit en bloeit heeft altijd tot de verbeelding van de scheppende mens gesproken. Een blijvend credo dat zelfs in dit door modernismen bevangen tijdperk te beluisteren en te zien is.

Tafelen met Ans Hofs.

De Bekveldse Ans Hofs heeft zich in haar florale artisticiteit bekwaamd met het vervaardigen van werken die opgebouwd zijn met uit de tuin of het veld gewonnen vegetatievormen en daarin een hoog niveau weten te bereiken. Dat in het redactiegebouw van het Koningswegmagazine al eerder twee werken van Ans een voornaam plekje kregen, smaakte toen al naar meer. Maar gisteren werd er een derde hoogtepunt aan toegevoegd. Een gezellig avondje met Ans en Wim Hofs werd voorafgegaan met een offergave in de vorm die we beter kunnen tonen dan beschrijven, want woorden schieten hier tekort.

Bravo Ans!

Jubileumfeest Bekveld FM begint vorm te krijgen

De eerste steen van een bouwproject geldt veelal als een uniek moment dat zowel letterlijk als figuurlijk ingemetseld dient te worden. De oude Egyptenaren die een prominente rol in de staat speelden lieten zich na hun verscheiden inmetselen met hun gehele have en goed. Wij van het Koningswegmagazine  doen dat anders en metselen iets niet in, maar beitelen belangrijke gebeurtenissen op het digitale papier. Daarom vandaag melding van de eerste daad die het 10 jarig jubileumfeest van Bekveld FM een stapje dichterbij zet. Onder een in Achterhoeks gezongen ferme jongens, stoere knapen kwam het team van Bekveld FM samen om de handelingen te verrichten die nodig zijn om van het jubileumfeest een groot succes te maken. Menige druppel zweet droop van de lichamen af tijdens de door ontberingen geteisterde arbeid. Maar ondanks de hitte werd er niet geklaagd want The show must go on is het motto van het team.

We wensen de heren veel sterkte toe.

Ietsje naar rechts.

Hier komt het buitentoilet.

Henk Wissink test de dansvloer.

Hengelse kermisoptocht 2017 crosst met luid geronk

Terwijl men op de Zwarte Cross op een oor lag, of in tedere omhelzing een nieuwe liefde begroette of verklonken aan een flesje Grolsch aan het rocken en rollen was, kwamen de oudere jongeren samen in het in feeststemming gehesen Hengel om daar de zomer met een kermisoptocht te omhelzen.

De wagenbouw behoort tot een der intrinsieke rijkdommen van het Achterhoekse leven. Deze rijkdommen vormen een ketting waar geen enkele schakel uit zou mogen vallen om de authenticiteit van de Achterhoek niet te verliezen. Zonder die authenticiteit zou de Achterhoek in saaiheid en disharmonie vervallen. Ook het oerend hard gegrom van de crossmotor is daar een onmisbare schakel in, dames en heren van het college van B&W van Bronckhorst!

Het cultuurhistorisch leven in de Achterhoek is er een van geven en nemen. Je trouwt met de Achterhoek met alle eigenschapen die je nieuwe levenspartner bezit, dus niet zeuren als er opeens een forse pukkel tevoorschijn komt die er eerst niet leek te zijn. Het is dus meedoen of wegblijven. Maar in het laatste geval zul je je nieuwe levenspartner nooit goed leren kennen en dat zou weleens tot een vechtscheiding kunnen leiden.

Uw verslaggever te velde toog daarom blijmoedig en met hooggespannen verwachtingen naar een der belangrijkste cultuurhistorische momenten van de Hengelse dreven. Het jaarlijkse ritueel van de schutterskoningen en -koninginnen van Hengel, dorpen en buurtschappen uit de omgeving die zich ten publieke vertonen als aanvang van de optocht, werd deze keer door vendelzwaaiers geëerd. Al weer zo’n oude traditie die instandhouding verdient.

Wie de kermisoptocht van dit jaar zou beoordelen, snapt dat hier geen museale werken tentoongesteld werden maar de humor primair was. De gouden ironie speelde ook dit jaar weer een hoofdrol, zelfs in die mate dat de inzending van Hamove in de eigen rookpluimen oploste. De geurige cocktail van mest, motordamp en bierwalm zal heel wat Randstedelingen de haren ten berge doen rijzen, maar het hoort bij de Achterhoek zoals paling bij Volendam hoort. Doe het in een fraai gestileerd flesje en je hebt de Achterhoekse versie van Chanel N°5.

Over geur gesproken, een der jaarlijks terugkerende rituelen van de Hengelse kermisoptocht is het zalige en overdadige buffet bij Langeler. Een Luilekkerland dat net zo lang aangevuld wordt totdat de laatste gast vertrokken is. Daar had José Langeler het wel weer zwaar mee. Maar hier geldt  Noblesse oblige.

Degene die gisteren naar de kermisoptocht kwam deed dat in de stellige overtuiging dat daarna een feestje zou volgen. Wie aan een feestje denkt, denkt natuurlijk ook aan een band die voor elck wat wils de zinnen weet te verzetten. Wie anders dan de inmiddels ver over de streekgrenzen bekende band Brood op de Plank weet dit zo goed te verzorgen. Met de markante Jurgen Kamphorst, die zich van koorknaapje tot smaakmakende leadzanger van deze band opwerkte, een sologitarist als Wouter Lorist, die in het stemmige grijs van een dominee op zondag een hels vuur uit zijn gitaar weet te tokkelen en een bassist van het niveau Ramondo Kok, die de bierglazen op Gronings niveau aan het beven weet te krijgen, was het vermaak er ook helemaal naar. De band speelt alles wat gevraagd wordt en “nee” wordt dan ook zelden verkocht. Hoewel, om de opera “Der Ring des Nibelungen” van Richard Wagner kun je maar beter niet vragen want dan ben je 17 uur zoet.

Waren er minpunten te noemen? Ja, eentje. Soms gaat de gezelligheid zover dat je nauwelijks in staat bent afscheid te nemen, zodat uw verslaggever te velde wederom in uitputting de terugtocht moest aanvaarden maar het ook deze keer weer wist te overleven. Getuige bovenstaande tekst.

Eerbetoon aan de vorstelijke gasten.

Veel blauw op straat.

Underkoffer was undercover.

Jan Meulenbrugge schiet ook op drijfsijsjes.

Dappere jongen grijpt de bende van Bekveld.

Maar Bertje W. laat niet met zich sollen.

Er werd ook een pelikaan gespot.

De pers werd op afstand gehouden.

Er werd niet alleen in bier gebeten.

Een feestje zonder J&J is ondenkbaar.

Jan Oldenhave past het jasje van de verslaggever.

Voor een uitgebreid resumé in foto’s kunt u op Facebook terecht.

Het Koningswegmagazine op de bok

De mensport blijkt de laatste jaren in het centrum van de belangstelling te staan. Steeds meer eigenaren van paarden en pony’s dromen ervan gezeten op de bok van een koetsje door een  droomlandschap van akkers, graslanden en bossen een tocht te maken. Een gevoel voor traditie koesterend of toch fascinatie voor de tijden dat verplaatsingen vrijwel uitsluitend op of getrokken door een paard gedaan werden?

We herinneren ons nog de niet van humor gespeende masterclass aangespannen rijden, van Gert Harmsen na de afgelopen Bekveldse fietstocht. Inmiddels heeft het virus als een blikseminslag ook toegeslagen bij Caroline Fonhof, en dat na een indrukwekkend overleg met de ponyzussen Gemma en Guusje. In conclaaf hinnikten ze hun “Ja, we willen”.

Om de daad bij het woord te voegen deed Caroline gisteren haar eerste ervaring op in het aanspannen en mennen van de pony Sjors onder de bekwame hoede van Monique. Het werd niet alleen een leerzame middag maar er volgde ook een rijtocht door een landschap dat zomaar in de kalme tijden van de componist Franz Schubert had kunnen zijn, of geschilderd door diens tijdgenoot Carl Spitzweg, toen dichters het perkament nog met een ganzenveder beroerden alvorens dat met hun tranen te bevloeien. Maar het was het fraaie landschap van deze tijd, losjes tussen Het Zand en de Heerlijckheid Slangenburgh gesitueerd.

Omdat eerst zien en dan geloven hier niet genegeerd kan worden, een paar foto’s en op Facebook weldra nog meer.

Sjors wordt reisvaardig gemaakt.

Opgetuigd.

En aangespannen.

De lanen in, de paden op.

De thuiskomst.