Herman Riefel haalt de gerst weer van het land

Het platteland, en met name de Achterhoek, koestert de tradities die het verleden en heden met elkaar verbinden. Ook in Bekveld zijn er van die tradities die we dienen te koesteren. Zo tegen de tijd dat de gerst jubelt van verlangen om van het land gehaald te worden en uitnodigend naar huize Riefel buigt, komt Herman op zijn groene kolos, die hij als een dirigent van een groot symfonieorkest over zijn akker voert. Je wordt er even stil van als je er naar kijkt. Terwijl de huismussen wegens de droogte en hitte denkbeeldig van het dak vallen, zit Herman in zijn kollos met een feilloos oog zijn taak te vervullen.

Zowel de pracht der seizoenen als Herman verdienen eerbied.

Bij deze dan, Herman.

Advertenties

Keijenborgse kermisoptocht met feest toe zindert weer van gemeenschapszin

Als het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg een mooie kermisoptocht met feest toe belooft, is er geen enkele reden te bedenken hieraan te twijfelen. Een eer die deze perfect functionerende vereniging toekomt. Dit jaar is niet alleen het grote jubileumjaar voor het Schuttersgilde, maar afgelopen zondag bleek de kermisoptocht en het daaropvolgend van geestdrift smeulend feest een ideale ouverture te zijn voor de grote jubileumviering in september. Keijenborg is een kleine maar hechte gemeenschap waar alles van een leien (of zonnodig rieten) dakje gaat. Het Achterhoekse platteland floreert door het rijke verenigingsleven, waar in de stad de ik-gedachte juist overheerst. Het is niet in een geldelijke waarde uit te drukken, maar wonen in de Achterhoek biedt alleen al door het rijke verenigingsleven, een extra waarde. Keijenborg vormt daarin geen uitzondering. De Keijenborgse vrijwilligers laten er geen twijfel over bestaan dat je met gemeenschapszin veel verder komt dan met het stadse gekissebis. De stad mag dan graag over het platteland in de klaagmodus gaan, een mooie traditie zoals bijvoorbeeld het Paasvuur, schept naast plezier ook een flinke dosis gemeenschapszin. Dan mag daar voor de stad een luchtje aan zitten, plattelandsgeur bevat de juiste vitaminen voor een vreedzaam en gezellig samenleven.

Aan de Kermisoptocht van zondag zat zeker geen luchtje of het zouden de humor en satire moeten zijn die door het dorp trokken. Keijenborg is een paaps dorp en dat verzekert ons van het vermogen tot zeer geestige zelfspot, zoals we dat ook vaak bij het even paapse carnaval zien. Dat de pastoor zelve de optocht inwijdt, zegt dan ook alles over de gewilde humor die over het dorp waart. Laten we dan maar meteen erkennen dat humor het beste wapen tegen het Randstedelijk gedram is en dat ook deze kermisoptocht weer laat zien dat de stankklacht over onze Paasvuren het best met de Achterhoekse luchtigheid bestreden kan worden.

We kunnen hier wel weer in detail treden over de kermiswagens, waar hele drommen buurt- en streek-genoten aan geknutseld hebben, maar foto’s zeggen meer dan praatjes. Deze keer verwijst het Koningswegmagazine dan ook graag naar Faceboek, waar een foto-impressie de lezers zal opwachten.

Over het feest na de optocht niets dan goeds, want zoals altijd zonder enige dissonanten en tot in de puntjes verzorgd. Al viel ook wel op dat sommige deelnemers aan het feest blijkbaar zo geliefd zijn, dat die op zo veel gul goud getrakteerd werden dat er handen te weinig waren om alles zonder te morsen te dragen. Uiteindelijk hoef je niet eens naar een concert van Normaal te gaan om een bierdouche te ondergaan. Wat iedere keer op dit feest opvalt is de sympathieke manier waarmee iedereen met elkaar omgaat. Daarmee valt dit feest ook op te vatten als het ideale middel om de saamhorigheid nog eens goed op te krikken en de geringste frustraties weg te lachen.

Heb je dan ook nog een Ferdi Jolij met Old Ni-js, die met een liefdevolle blik de plaatselijke mensheid tot smelten weet te brengen met stemgeluid en rillende gitaarsnaren, dan heb je een feest waar je weer maanden op kan teren. Hoewel we in de Achterhoek zelden zo lang hoeven te wachten op een feest.

Waren er dan helemaal geen minpunten te melden. Jazeker, ook zondag brak het moment weer aan dat uw verslaggever het niet meer had en alles dubbel begon te zien. Het juiste moment om al zwabberend langs ’s Heeren op huis aan te koersen. Want lag niet in de herinnering dat de eerste keer dat uw verslaggever in een greppel stortte, zijn eerste bezoek aan de Kermisoptocht was? In de late schemering van een zalige dag Keijenborg werd op de tast veilig het bed gevonden.

Het was mooi en gezellig en dat dwingt het Schuttergilde St. Jan Keijenborg en alle vrijwilligers hulde te brengen voor de grote inzet.

Kleine foto-impressie. Voor veel meer foto’s kunt u hier terecht.

De bielemannen tonen hun kracht.

De verslaggever op afstand gehouden.

Het Keijenborgse vorstenpaar.

Pastoor Jansen roept op tot bezinning.

Hoewel…

Ttv Bekveld en Bekveld FM in slagorde.

De verslaggever moet er ook aan geloven.

En toen werd het feest.

Hier zag uw verslaggever alles dubbel en vertrok.

De zomer ingeblazen bij Bekveld FM

Een boerenzwaluw maakt nog geen zomer, maar gisteravond ging het er bij Bekveld FM alleszins zomers aan toe. Misschien geen onaardig voorafje voor de nog op handen zijnde ‘Zomer in Bekveld’. De Omroep Gelderland hierover:

HENGELO – In Bekveld staan we op het feestterrein! Of naja midden in een weiland dus eigenlijk… We kijken met z’n allen uit naar donderdag 16 augustus!

De naam klinkt in elk geval al lekker; Bekveld. Bekveld is misschien wel de meest onbekende plaats die mee doet dit jaar. In elk geval één van de kleinste plaatsen. Bekveld ligt vlak bij Hengelo in de prachtige gemeente Bronckhorst. Bekveld is dus een buurtschap met ruim 350 inwoners. En Bekveld wil zich laten zien dit jaar! De leus van de buurtvereniging is in elk geval een mooie: Buurtschap is Meesterschap, al komt die ons een beetje bekend voor…

Men leze het goed: Buurtschap is meesterschap. Het gastheerschap van Bekveld FM bleek dat ook weer te zijn, gezien de gezellige plaatjes en praatjes, het gulle goud uit Groenlo, en vooral het illustere gezelschap van Bekveld FM, dat weer eens diep en op een licht ironische toon in de vele filosofieën van het leven dook. Het viel op dat een specifieke filosofie toch echt de boventoon voerde. Namelijk, een dag zonder gezelligheid is een dag niet geleefd.

Zondermeer gezellig moment was een heus trompetduet, want bij Bekveld FM hoeft muziek niet alleen van het vinyl te komen maar mag het ook echt zijn. Hierbij mag niet ontbreken dat een der hoogtepunten het moment was dat Mariska Schoon het beroemde Il Silenzio van Nini Rosso feilloos ten gehore bracht en de toehoorders met het wegpinken van een traantje op hun knieën vielen in een mengeling van bewondering en ontroering.

Zeker vermeldenswaard is dat de zingende streekberoemdheid Sjarno zijn gisteravond in Keijenborg uitgereikte onderscheiding ter ere van 25 jaar lidmaatschap van het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg kwam tonen. Het spreekt vanzelf dat vele smaragdgroene flesjes uit Groenlo ten hemel geheven werden om Sjarno te eren.

Nadat de gezelligheid het middernachtelijk uur gepasseerd had steeg de stemming tot euforische hoogten, maar brak ook weer het moment aan dat uw verslaggever te velde zodanig vaak de flessenhals van het smaragdgroene flesje naar zijn lippen gevoerd had dat hij weer troebel begon te zien. Dus toog hij zwabberend maar zwierig huiswaarts alwaar hij uitgeteld in bed plofte.

Wie Sjarno geridderd en al in levende lijve wil aanschouwen, kan vandaag naar de kermisoptocht van Keijenborg komen en daar van hem en alle daar geboden geneugten genieten.

Foto-impressie van de genoten gezelligheid:

Bekveld FM en Grolsch een ideaal huwelijk.

Er werd ook gewerkt.

Wat heb jij in de bus gedaan?

Het trompetduet.

Sjarno toont zijn ridderorde.

Na het voetbal ging er een hemel voor je open.

Knieval voor Il silenzio en Mariska Schoon.

Ook Jan Oldenhave pinkt een traantje weg.

Maar toen zag uw verslaggever alles troebel en vertrok.

Keijenborgse kermis op stoom

Op het ‘hemelse plein’ van Keijenborg staan de feesttenten al zwijgend te wachten op een paar dagen daverend feest. Maar vooraleer het startsein gegeven kan worden zijn de dames en heren van het Schuttersgilde St. Jan Keijenborg en de vele vrijwilligers nog keijhard in de weer om alles tot in de puntjes te verzorgen. Want een ding staat vast in Keijenborg, als er iets gezelligs georganiseerd wordt klopt het altijd als een bus. De Keijenborgse kermis en de festiviteiten eromheen staan dan ook in de wijde omtrek bekend als het hoogtepunt van het jaar. Uitgegroeid tot een dorpse liturgie die vele harten sneller doet kloppen en naast alle hoogtepunten, zoals het vogelschieten, de kermisoptocht en de rijke waterval van het gulle goud uit Groenlo die verkoeling schenkt op een hartverwarmend feest, tegelijk ook een muzikaal onthaal biedt.

De komende dagen zal nog hard gewerkt moeten worden om rondom de feesttenten, de kermis en alle eet- en drinkgelegenheden op te bouwen. Maar dan heb je ook iets: namelijk het mooiste feest in de wijde omgeving.

Voor de precieze details kunt hier terecht.

De groene oase in Bekvelds boerenland

De groene oase van Suzanne en Martin Harmsen blijkt steeds nieuwe inzichten op te leveren. Niet in de laatste plaats door het beheer en de meer dan voortreffelijke ingrepen van de heer Bokkers, wiens inzicht niet door een academische titel en heel veel subsidie ingegeven worden, maar door het oude vertrouwde landschapsbeheer dat al eeuwenlang op het platteland meegaat.

Nederland een groot natuurpark, is onbetaalbaar. Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer neigen er steeds meer naar aan bezoeken een prijskaartje te hangen. We mogen blij zijn dat boeren een groot deel van Nederland in beheer hebben, we zouden anders fiscaal nog verder de gordijnen ingejaagd worden voor dorre projecten als de Oostvaardersplassen, waar meer dood gaat dan in leven blijft.

Daarom is het zeer te waarderen dat aan de Bekveldse Koningsweg een kleine groene oase ontstaan is die niet door theoretici in de ivoren toren van de moraal, maar door practici aangelegd en onderhouden wordt. Zo heeft het kappen van een deel van een klein ‘hakbosje’ vorig jaar een prachtig plekje veroorzaakt dat aan bodemvegetatie nu al veelbelovend blijkt te zijn. Fotosynthese krijgt er vrij spel en er ontstaat een warrige drukte aan vegetatie die een lokroep wordt voor de kleinere fauna en dus ook weer de grotere aantrekt. Door de aanwezigheid van oppervlaktewater in de vorm van poelen is er een soortenvariëteit ontstaan die aantoont dat de pessimisten die beweren dat het boerenland morsdood is zichzelf op een dwaalspoor gezet hebben. De groene oase van Suzanne en Martin Harmsen vormt dan ook een ideaal onderdeel van onze vaste route door het Bekveldse boerenland.

Deze reebok schrok zich een hoedje.

Aan avifauna troffen we de laatste jaren in de omgeving ondermeer kleine karekiet, bosrietzanger, spotvogel, grasmus, braamsluiper, zwartkop, tuinfluiter, tjiftjaf, gekraagde roodstaart, wielewaal, grote lijster en IJsvogel aan. Smullen was het bij een paartje boomvalk dat zich naar hartenlust overgaf aan luchtacrobatiek om zich enige lekkernijen te kunnen verschaffen. Een losse greep van waarnemingen die rijkelijk aangevuld kan worden met libellen en vlinders.

Eitjes afzettende grote keizerlibel.

Platbuiklibel op de loer.

Mannetje weidebeekjuffer een echte casanova.

Mannetje vuurjuffer.

De oase ligt op de vaste route die wij inmiddels al jaren lopen om de fauna te schouwen en die inzicht geeft in de soortenvariëteit van onder meer insecten. De naar veel donaties bedelende Vereniging Natuurmonumenten mag dan beweren dat in Nederland 75 procent van de insecten verdwenen is, wat we zagen en vaak ook fotografeerden, toont aan dat dit type beweringen makkelijker te doen is dan ze met bewijzen te overleggen.

En dan nog even om de mevrouw die beweert dat er alleen koolwitjes gezien worden uit haar sombere beeldvorming te halen, op onze tocht vormde de absolute top van de vlinders die we zagen en fotografeerden het landkaartje en op onze laatste twee tochten in snikheet weer het groot dikkopje, die het in aantal ruimschoots won van het koolwitje. Niet onaardig was de waarneming van een eikenpage.

Eikenpage in ruste.

Daarom lof voor het beheer van dit aangename plekje. Beheer dat niet tot stand kwam door hoog gesubsidieerd gekeuvel aan de ambtelijke tafel, maar gewoon naar goed Achterhoeks gebruik, door de handen uit de mouwen te steken.

Landkaartje in wintergewaad.

Dikkopje en gehakkelde aurelia ontmoeten elkaar.

Koevinkje in de luwte.

Foto boven de column: mannetje weidebeekjuffer.

Boerenbedrog: Voedselproducenten failliet laten gaan is voedselverspilling

Melkveehouders wanhopig!

U kijkt wellicht ook naar het programma van Yvon Jaspers ‘Onze boerderij’. Daarmee maakt u kennis met de andere kant van boer zijn, mooie beelden maar ook tragiek.

Met deze brief vragen wij uw aandacht voor de nood in de melkveehouderij, de zgn. knelgevallen. Dit zijn 800 gezinsbedrijven, die door het beleid van de overheid geen kant meer uit kunnen en eind 2018 dreigen failliet te gaan.Wat hebben deze 800 boeren dan fout gedaan vraagt u zich af? Het antwoord is eenvoudig: niets. Het zijn stuk voor stuk gezinnen die door keihard werken en sparen afgelopen jaren een moderne stal hebben gebouwd voor hun koeien. Ze willen ook in de toekomst uw melk, yoghurt of kaas blijven produceren. In veel gevallen staat een jonge boer als volgende generatie klaar en daarom hebben ze geïnvesteerd in duurzaamheid en diervriendelijkheid. Ze hebben een stal gerealiseerd met volop koecomfort zoals heerlijke zachte ligbedden, koeborstels, ruime loopgangen, ammoniak-arme vloeren en vaak zonne-energie op het dak. De overheid heeft de vergunningen voor de stallen afgegeven en de bouw gestimuleerd o.a. met fiscale faciliteiten. De investeringen van vaak meer dan 1 miljoen euro per bedrijf werden ook door de minister gezien als maatschappelijk verantwoord. De bedrijven voldoen allen aan de wet grondgebonden melkveehouderij. Diezelfde overheid zegt plotsklaps op 2 juli 2015 : STOP, u mag de stal maar half benutten. Voor de vergelijking, u heeft een huis gebouwd en er komt iemand aan de voordeur met een brief dat u de helft van het huis leeg moet laten staan. De ramp is voor deze gezinsbedrijven niet te overzien. Ze kunnen de kosten met een half lege stal niet meer terugverdienen, lijden elke dag verlies en zijn compleet ontredderd en vertwijfeld. Een bankroet is wat in veel gevallen resteert. Hun levenswerk gaat in rook op. Generaties gefokte gezonde koeien moeten naar het slachthuis. Dit leidt ook op het persoonlijke vlak tot risicovolle situaties. Dat terwijl ze het landschap prachtig aankleden met hun weidende koeien. Ook extra taken zoals zorg, kinderopvang, educatie, verkoop van boerderijproducten en natuuronderhoud nemen ze vaak op zich. Ze vormen een belangrijke factor voor de leefbaarheid en de economie van het platteland en zijn het hart van een innovatieve wereldwijd geprezen melkveehouderij. Waarom heeft minister Carola Schouten dan zo hard ingegrepen? Als reden wordt het behoud van het Nederlandse milieu aangevoerd. Er zijn teveel koeien zegt de overheid. Sinds 1983 is het aantal koeien gekrompen van 2,3 miljoen naar 1,7 miljoen in 2018. Echter in de ogen van de overheid nog steeds te veel. De fosfaten in de mest van deze koeien komen door de zeer strenge mestnormen nog maar mondjesmaat op het land. Zelfs minder fosfaat dan het gewas jaarlijks uit de grond onttrekt. Het teveel aan mest gaat naar akkerbouwgebieden, o.a. Noord-Frankrijk waar de grond zo verschraald is dat deze schreeuwt om mest. Een deel van de mest wordt gebruikt voor het produceren van groene stroom. De vergunde stallen logischerwijs volledig gebruiken heeft dan ook geen impact op het milieu. Nederland produceert inmiddels 6 miljoen kg fosfaat minder dan het zgn. fosfaatplafond ingesteld door de EU in 2002!! Door verduurzaming en innovatie is de uitstoot van broeikasgassen met bijna 50% verminderd. Feiten en resultaten die hun weerga niet kennen bij andere sectoren in Nederland. Toch blijven de boeren de kop van jut, ook de jonge boeren en de biologische boeren moeten eraan geloven. En dat terwijl de minister voldoende beleidsruimte heeft om knelgevallen te helpen. Een voorbeeld is het maken van afspraken met de veevoederindustrie over een laag fosfaatgehalte in het voer. Daardoor komt er minder fosfaat in de mest. Een andere oplossingen is een warme sanering van varkensboeren die willen stoppen. Met deze ‘ruimte‘ kunnen alle knelgevallen worden geholpen. Collega melkveehouders hoeven niet extra in te leveren en het is maatschappelijk verantwoord. Vindt u bovenstaande behandeling van boeren en hun gezinnen onrechtvaardig en oneerlijk?

Doe er iets aan. Reageer massaal, bijvoorbeeld via sociale media zoals ons eigen facebookpagina @Innovatiefuitdeknel of het andere geluid van @Liefdevoordeboer.

Wij roepen minister Schouten op om op korte termijn met betrokkenen in gesprek te gaan. Houd jonge boeren overeind en werk aan een goed transitiemodel. Als gezinsbedrijven moeten stoppen werkt dit schaalvergroting en de komst van megastallen in de hand.

Prof. mr. Willem Bruil, bijzonder hoogleraar agrarisch recht

Bennie Jolink, frontzanger Normaal

Annie Schreijer-Pierik, EU-parlementariër o.a. voor milieubeheer

Geesje Rotgers, onderzoeksjournalist van het jaar in 2014

Sieta van Keimpema, voorzitter Dutch Dairymen Board (DDB)

Hennie Verhoeven, drs. beleidsgerichte milieukunde

Jan Cees Vogelaar, voorzitter Mesdag-fonds

Fons Braks, ondernemer en broer wijlen minister Gerrit Braks

Harmen Endendijk, melkveehouder en columnist

Sjaak Sprangers, voorzitter Stichting Duinboeren 

Innovatief uit de Knel

Maar wat is het?

 

Sander Hofs vertelt een schuine mop.

Aan de start voor de 500 meter schuifelen.

Een poging tot dansen.

Drie heren op de catwalk.

Bas Tanck vertelt een schuine mop.

Openbare dronkenschap.

De Chippendales maar dan op zijn Bekvelds.

Deelnemers van de Broek Aan Fuif.

Of toch anders…

Onder de goede inzenders wordt een ijstaart verloot. Zelf af te halen bij IJssalon Gelateria Maghera te Milaan.