Fiets de boer op vanuit Hengelse dreven

Onder het gulden motto Fiets de boer op  verscheen deze ochtend een grote groep gegadigden die bereid was de hitte en droogte van het Hengelse landschap te weerstaan om een gezellig bezoek aan de boer te brengen. Gezien de zware last die de boer in deze tijden van droogte moet dragen, maar ook de vaak onvriendelijke bejegening door tal van milieu- en natuurorganisaties, mag dit bezoek als een welkome verademing gezien worden. Er is geen ander volk dan het boerenvolk dat in onze meest primaire levensbehoefte voorziet. Een geïnteresseerd bezoek aan de boer is als moreel klopje op de schouders van het boerengezin, dan ook geen overbodige luxe. Maar er zijn veel meer redenen om aan een Fiets de boer op deel te nemen. Het fraaie coulisselandschap, dat het directe gevolg is van eeuwenlang nuttig gebruik van het landschap door boeren, is zeker een zeer belangrijke reden de ogen de kost te geven. Men bedenke hierbij dat als de boeren er niet meer zouden zijn, het landschapsbeheer niet gratis door hen maar door overheden en natuurverenigingen gedaan moet worden. Maar die kunnen dat niet bekostigen en willen daarom veel meer belasting of donaties en subsidies.

Geen getouwtrek, Peter Berenpas gaat de boer op.

Het Nederlandse landschap kent een internationale faam. Mede door de lage horizonten, die door onze grote schilders van de Gouden Eeuw van epische luchtpartijen voorzien werden, de rivierdelta die in de Lage Landen richting zee ontlast wordt, en de noeste werkers van de ontwatering van zee, meren, plassen en moerassen, is ons nationale landschap een museum geworden. Een Fiets de boer op is daarom niet alleen gezellig, een moreel steuntje in de rug van de boer, maar ook zeer leerzaam. Voor niets gaat de zon op, maar het voedsel valt ons niet als heilig manna ten deel. Daar hebben we de boer voor.

Een deel van het College van b&w fietst ook mee.

En voor een versnapering alvorens aan Fiets de boer op deel te nemen, hebben we in het hart van Hengel de firma Langeler die in de behoeften voorziet. Daar zagen we José en haar zwager Karel al flink in de weer het iedereen naar de zin te maken. Waarmee ook gezegd moet worden, dat naar goed Achterhoeks gebruik ook hier het nuttige met het aangename verenigd werden. Daarom ook dat goede vriend Freek Eggink ergens op de route de deelnemers opwacht met pannenkoeken. En bakken kan die Freek, kunnen we u verzekeren.

Zalige start bij Langeler.

Advertenties

Zomerkolder in Hengel

Het leek een zondag te worden die op zijn dooie akkertje langzaam richting hitte schoof. Toen de zon op zijn sterkst scheen ging de stoet van start die door de troubadour Boudewijn de Groot als Het circus Jeroen Bosch aangeduid werd, maar in Hengel toch echt dat eigengereide Achterhoekse bezit. Het was spot drijven met de gezapigheid die rust en kalmte biedt, maar ook wel eens smeekt uit de band te springen en eens flink dwaas te doen. Het oude spreekwoord gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen ging echter niet op, maar lekker dwaas deden we allemaal wel een beetje op deze onvergetelijke, zonovergoten zondag in Hengel.

Allereerst lieten we het circus Jeroen Bosch met koningsschutters en hun gemalinnen, de harmonieorkesten en de kermiswagens onder een welgemeend gejuich passeren alvorens we het blond schuimend bier van Malle Babbe aan onze lippen konden zetten. Inmiddels was de cluster Bekvelders al zodanig gegroeid dat je van een menigte feestvierders kon spreken. Want een feestje zonder Bekvelders is als een feestje zonder bier.

Een traditie is, na de optocht in een andere optocht op te gaan. Naar de plek waar het laven en spijzen reeds in de zeventiende eeuw bij de herbergier Langeler begonnen moet zijn. Of er toen ook al kolderieke optochten waren, weten we niet, maar zeker is dat er toen al heel wat gebraden en gebrouwen werd om de inwendige mens de genoegens des levens te bieden.

Op wat je als het dorpsplein zou mogen aanduiden, ontstond dan ook al snel een levend schilderij van Pieter Bruegel de Oude, met eten, drinken en dansen op de rijke klanken van de troubadours. Opgetogen waren we toen de plaatselijke troubadour Jan Menkveld weer zijn Oerend Hard met diepe emotie in zijn ogen ten gehore bracht. Voor hem gingen we dan ook allemaal door de knieën.

Het buffet van Langeler was weer perfect, met smaak toebereid en voortdurend aangevuld als er een schaarste leek te ontstaan. In de gemoedsstemming die zich bij het noenmaal ontwikkelde, ontspon zich een zodanig aangename sfeer dat het we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet…. luidkeels klonk. Hier en daar waren er zelfs sprekende voorbeelden van niet in te tomen uitzinnigheid en konden Ina en Tonnie Burghardt zelfs de verleiding niet weerstaan de dansvloer van Langeler op te gaan.

Zo tegen de avondschemering leek het moment aangebroken de aftocht te blazen. Er is immers voor alles een tijd van komen en gaan. Maar het lot was ons welgezind, want vanaf het terras van Leemreis klonk een luide en duidelijke lokroep van Keijenborgse origine. Als Emiel Bergervoet zegt dat de avond nog niet gedaan is, dan dien je dat niet te negeren. Dus werd het op die plek met een bont gezelschap nog reuze gezellig.

Tot wederom het gerstenat keihard toesloeg en uw verslaggever zag dat zijn blik vertroebeld werd en hij de tocht huiswaarts slalommend moest hervatten. De geldbuidel weliswaar flink wat lichter, maar toch weer heel veel plezier rijker, werden bovenstaande woorden opgetekend.

Voor een breed fotografisch scala kun u op Facebook terecht, maar hier alvast een kleine selectie:

Underkoffer doet ook harmonie.

Het Bekvelds schutterspaar.

Roodkapje vergrijpt zich aan reporter.

Zomer in Bekveld was er ook.

Albert en Evert namen de huiskamer mee.

Jos Willemsen toont de tweede prijs.

Anniet Steenblik verbijt zich.

Op de knieën voor Jan Menkveld.

Bij Leemreis ging het nog even door.

Todat uw verslaggever niets meer zag en vertrok.

Gemma en Guusje slagen voor het grootrijbewijs

 

Het heeft een tijd geduurd eer dat de kennis van de vele verkeersborden er bij de jongedames Gemma en Guusje ingestampt was. Je zou toch maar de weg op gaan en niet weten wat het verkeersbord met rode rand en een dikke zwarte 100 erin betekent en in volle galop op de Riefelerdijk afstormen. Dan hebben we het nog niet over de stuurvaardigheid van de beide dames. Met de eminente meninstructeur André Ebbers en diens assistent achter zich, lieten de dames zich meevoeren in de hoge menkunst, met als einddoel het felbegeerde grootrijbewijs tweespan voor shetlandpony’s. Misschien niet het allergrootste genre paarden, maar hier geldt in duplo, klein maar fijn in alle opzichten.

De grote weg op.

Hoe helder ligt nog in onze herinnering dat ze als prille deernen gebracht werden, maar nu al zover zijn dat ze als examinandi voor het universitair paardenonderwijs voorgedragen worden.

Gisteravond brak dan eindelijk het moment suprême aan dat de beide dames aan de meninstructeur annex examinator hun kunsten konden tonen. De marathonwagen ging in een tweespan de grote weg op! Om die reden werd onder grote publieke belangstelling de Koningsweg tijdelijk voor al het verkeer afgesloten. Het werd een groots evenement dat dan ook een warm onthaal kreeg.

De publieke belangstelling was groot.

Terwijl de zon langzaam een terugtocht achter de kruinen van het geboomte zocht en een aangename avondbries de blonde haren van de jongedames liet wapperen, legden ze hun examen met succes af. Zelfs een vurige draf viel ze niet te zwaar. Ze mogen dan peentjes gezweten hebben, na het examen kregen ze vers geschrapte worteltjes voorgeschoteld als zalige beloning.

In volle draf de bocht door.

We feliciteren Gemma en Guusje van harte met het verwerven van het groot rijbewijs en koesteren hooggespannen verwachtingen over hun toekomstige sportieve prestaties.

 

 

Bij Bekveld FM werd de droogte succesvol bestreden

Terwijl de Bekveldse gronden aan een geleidelijke uitdroging onderworpen worden, kwamen de dames en heren van het nobele gezelschap van Bekveld FM zaterdagavond bijeen om van de nood een deugd te maken. Onder het motto als we dan toch op een droogje moeten zitten, dan maar beter op deze manier werd naar hartenlust van de natjes en droogjes genoten. Het werd geen avondje in een barre woestijn, want al snel voelden de aanwezigen nattigheid in de fata morgana van de gastverleners Nel en Jan. Zo stond er een reuze koekenpan, geleend van Henk Wissink, met daarin sudderende spijzen die na rijkelijk overgoten te zijn met brisante sausjes, verorberd werden. Er was een buffet met salades, kaasjes, zalige smeersels en knapperige baguettes. Zonder overdrijven moet gesteld worden dat Nel in de keuken van de Snikkeri-je zichzelf overtroffen heeft in het toebereiden van de zaligheden des levens.

Was er een gegronde reden voor deze avond? In Bekveld is iets al gauw reden voor een feestje. In onderhavig geval was het een combi van redenen. Een uitgesteld verjaardagsfeest? Het 11 jarig bestaan van Bekveld FM? Of toch gewoon zin in een feestje? We laten het antwoord aan de gulle gastverleners die de aanwezigen rijkelijk beloonden voor hun komst.

Van de regen in de drup was het dus allerminst, maar meer het Bourgondische leven dat je eerder geneigd bent aan de Dordogne of de Ardèche toe te schrijven.

Met het zonovergoten vol groene Bekveldse landschap, was het Frankrijk-gevoel zeer nabij. Maar toch, de humor die er ook genoten werd was toch echt Achterhoeks. Want als er iets is dat de Fransen van de Achterhoekers kunnen opsteken, is het toch wel de gein die ongeveer net zo vloeibaar over de tafel gaat als het gulle goud uit Groenlo. Die twee gingen dan ook gelijk op, totdat uw verslaggever doorkreeg dat het gulle goud het won van de gein en hij dus opnieuw alles dubbel begon te zien. Slingerend door het nachtelijke Bekveld werd veilig het bed teruggevonden. Maar we kunnen niet voor u verzwijgen dat een der bezoekers met fiets en al tegen een boom botste. Met de fietser gaat het goed, of de boom het overleefd heeft is nog niet bekend bij de redactie, maar er schijnt wel een deuk in te zetten.

Foto-impressie van de avond:

Er waren ook Duitse bezoekers.

Freek Eggink doet het gevogelte in bad.

Er was ook een crimineel aan tafel.

De pan des overvloeds.

Het Frankrijk-gevoel in de kleine uurtjes.

We gaan nog niet naar huis…

Maar de verslaggever die alles dubbel zag nam de kuierlatten.

Henk Wissink 60 jaar

Henk Wissink is een wonderbaarlijk heerschap wiens gedrag alleen maar plezier oplevert en hij daarom tot het meest aangename gezelschap gerekend kan worden. Wie zich mag verheugen tot zijn vriendkring te behoren, kan zich dus een gezegend mens noemen. Daarom toog een illuster gezelschap uit het team van Bekveld FM naar huize Wissink om diens zestigste levensjaar in vreugdekreten en smakelijk eten om te zetten.

Henk is zo nu en dan op feesten een echte wildebras. Gelukkig wel in toom gehouden door zijn lieftallige en hem tot kalmte manende levensgezellin Astrid. Tezamen vormen zij een sympathiek echtpaar dat op menig Bekvelds feest aanwezig is.

Gistermiddag was het een keertje de omgekeerde wereld en kwamen Bekvelders zijn verjaardag meevieren en mee-eten. Waarbij zeker niet verzwegen mag worden dat naast het mee-eten ook het meedrinken gerekend werd. Zowel het eten als het gulle goud gingen dan ook vlot van de hand en kan opgemerkt worden dat een middag feestvieren bij Henk en Astrid een Bourgondisch gebeuren is. In de lommenrijkheid van de landelijk gelegen tuin voelde men zich dan ook in een paradijselijke stemming. Ware het niet dat Adam en Eva ontbraken en er dus ook geen verboden vrucht gegeten werd.

Boven iedere twijfel verheven hoogtepunt van de middag was een solo-optreden van een prille trompettiste, die na een half jaar les al stukjes van Edvard Grieg en Ludwig von Beethoven wist te blazen. Dat haar broertje nog recent als bieleman in de aanvang van de Keijenborgse Kermisoptocht een enorme balk doormidden hakte, zegt veel zo niet alles over de kwaliteiten van de familie.

Henk, nog vele jaren met je geliefde Astrid en je sympathieke familie. We genoten van jullie gastvrijheid en goede zorgen.

Bekveld FM haalt Marcel Berendsen van huis.

Eerst koffie en dan het gulle goud.

Beethoven op zondag.

Henk houdt plechtige toespraak.

Overschot van een losbandig leven.