Slotdag Bekvelds feest 2014 werd daverende apotheose

Verteller 2Je hebt feesten en feesten, maar georganiseerd in Bekveld en door de vrijwilligers van de Buurtvereniging wordt het begrip “feest” naar een fenomenaal niveau getild. De traditionele uitvoering van het toneelstuk, het vogelschieten en -knuppelen, de zeskamp, de kinderspelen en het grote slotfeest, die toch te zamen een enorme organisatie vereisen, vlekkeloos laten verlopen mag je gerust een tour de force noemen. Aan het welslagen van zo’n grote manifestatie, waaraan vele man- en vrouwuren opgaan, ligt dan ook ondanks de eigen besognes, het gezinsleven en de dagelijkse arbeid voor werkgever of boerderij, het grote aantal vrijwilligers ten grondslag. De inmiddels ook buiten Bekveld geroemde saamhorigheid wist het feest 2014 dan ook tot een daverend succes te maken.

Over de uitvoering van het toneelstuk en het vogelschieten is op deze plaats al geschreven. De zeskamp en kinderspelen bleken in succes niet onder te doen voor de eerste twee hoogtepunten. Zowel de oudere jongeren die om de eervolle titel in de zeskamp streden als de kinderen voor wie andere spelen bedacht werden, bleken de dag van hun leven te hebben.

SONY DSCRobert ter Maat en Albert Janssen aan het werk.

Een heel jaar serieus aan het werk, school of studie, dan is zo’n dag dollen een prima ontlading. En niet in de laatste plaats ook voor de toeschouwers. Vooral als je een wandelende zak ziet omvallen waarin onder aanvoering van Jan Menkveld een aantal Bekveldse helden zich richting koekhappen tracht te worstelen. Al mag niet onvermeld blijven dat de zeskamp zeer succesvol en gelardeerd met veel humor door Feltsigt-coryfee Albert Janssen van stemgeluid voorzien werd. Deze gigant zou bij de Bekveldse helden en diep in de nacht nog een keer van zich laten horen.

SONY DSCJan Menkveld aan de Peijnenburg

Omdat het zo is dat uw verslaggever te velde over slechts een paar handen en net zo weinig ogen beschikt, moet helaas een paar hoogtepunten het zonder beschrijving doen, maar een ervan, de stoelendans, mag hier zeker niet ontbreken. Het was leuk te zien dat de kinderen de competitiedrift in sportief opzicht vrolijk bedreven en ook de verliezers hier winnaars bleken te zijn.

SONY DSCDe boeren winnen.

Na een afzakkertje aan de tap genomen te hebben om vervolgens even thuis bij te komen van alle plezier, moest uw verslaggever te velde naar het huis van het overgelukkige gezin Steenblik, waar inmiddels de buren het exterieur conform het illustere naoberschap mooi gemaakt hadden. Daar werd het kersverse koningspaar Ruben en Sylke in hun monarchale gewaad, na eerst de koffie met cake met de onderdanen genuttigd te hebben, op de koninklijke aanhanger gezet op weg naar het epicentrum van de festiviteiten. Daar aangekomen verdrong men elkaar om getuige te zijn van het zich tussen de feestvierders mengen van het koningspaar.

Dan het grote slotfeest, dat op de bühne ingeleid werd door opperstalmeester Bert Wissels, die maar amper bekomen leek van de ‘roofvogeltellingen’. Hoe het hem steeds weer lukt is een raadsel, maar ook hier gaf hij gekluisterd aan de microfoon een uitstekende actie weg. En deze keer onder meer met de aankondiging en interviews van de Bekveldse helden. En in alle opzichten helden, want je moet het lef maar hebben voor een groot publiek je artistieke kwaliteiten te etaleren. Met de spotlights op de bühne gericht en onder de stuwende begeleiding van de coverband  Lady en de vageband, traden  in volgorde van opkomst Albert Janssen en Annemiek Menkveld,  Simone en Robert Ruesink, Robert ter Maat, Ans Hofs, Annelien van der Kamp en Thea Lusink, Job Haggeman, Albert Menkveld, Ron Elkerbout en Marieke Enter op om de avond al naar een eerste extase te zingen of spelen.

Het zou monnikenwerk zijn alle details te vermelden, maar dat Albert Menkveld in staat was zijn zware tuba als bas te laten mee swingen met de band was subliem. De drie dames Ans Hofs, Annelien van der Kamp en Thea Lusink als zingende girlies smaakt naar meer, heel veel meer. Het ‘indringende’ levenslied op eigen tekst van alleskunner Robert ter Maat vraagt extra aandacht en zal afzonderlijk gepubliceerd worden, want Achterhoeks cabaret van de bovenste plank mag niet aan de vergetelheid geofferd worden.

Nadat de helden hun optreden erop hadden zitten, begon het grote feest waarnaar iedere rechtgeaarde Bekvelder hunkerde in het zicht van de langzaam eindigende zomer die toch heel mooi geweest is en uiteindelijk ontlaadde in een swingende kluwen.

En gedanst werd er. Als aan het plafond sterren te zien waren geweest dan zouden die neergestort zijn in de geestdrift waarmee de aanwezigen de avond optuigden. Zelfs van wie je nooit gedacht zou hebben dat die zich aan het swingen of dansen zou overgeven, kwam in beweging.

Maar in het feest was nog een feestje, want na het een en ander geregeld te hebben, moest op klokslag 24.00 uur Assepoester niet met achterlating van een muiltje naar huis, maar werd voor Jan Steenblik een verjaardagslied ingeluid met voor ieder een glas bruisende wijn om het te verkwikken. Een mooi jaar voor het gezin Steenblik. Zoon Ruben met Sylke in de onecht verbonden en tegelijk ook meteen koningspaar 2014 geworden!

vertellerAlbert Janssen vertelt.

Toen iedereen dacht dat dit het dan allemaal was, werd nog even aan de snackcar gedineerd en werden anekdotes van de avond aangehaald. Maar zelfs dat was nog niet het slot van een daverende feestavond, want terwijl bijna iedereen al huiswaarts gekeerd was, zaten een paar hardliners rondom het kampvuur het feest te rekken. Er werd gezongen onder gitaarbegeleiding, anekdotes uitgewisseld, verhalen verteld en ja, ook nog wat drankjes ingezameld. De vertellers waren onder meer Jan Menkveld, Robert ter Maat, en hoe kan het ook anders, Albert Janssen, die niet alleen een spraakwaterval is maar ook iets te vertellen heeft.

Aan het eind van de avond die inmiddels al diep in de nacht opgelost was, kwam er nog een moment voor diepzinnigheid met William Steenblik, die over zijn aspiraties in de voortgang van de wetenschap uitweidde. Want Bekveld is niet alleen van alle markten thuis, maar het wemelt er ook van talent.

Dat uw verslaggever te velde pas rond zes uur in de ochtend zijn bed vond, zal hopelijk bij de lezers na alle hoogtepunten op begrip stuiten.

Advertenties

Bekveldse titels vogelschieten en vogelknuppelen 2014

Vogelschieten 1Dat niet alle rijke tradities aan de moderniteit ten offer vallen mochten we afgelopen vrijdagavond constateren bij het vogelschieten 2014. Onder het feeërieke gesternte van een heldere zomeravond togen de vogelschutters en -knuppelaarsters naar het Bekveldse feestterrein om met elkaar te wedijveren in de edele kunst van het neerhalen van een houten vogel.

Om met de belangrijkste koningstitel te beginnen, de regerende koning Frans Hilderink stond er monter en met de serieuze opzet zijn vierde sjerp te winnen, zijn titel sportief te verdedigen.

Interessant gegeven bij het Bekveldse vogelschieten is dat een toenemend aantal dames meedingt naar de eervolle titel. En het moet gezegd dat enkele dames de vogel flink wisten te raken.

Toen de duisternis het van het daglicht won en sferische nevelflarden over het omringende landschap neerdaalden werd de inmiddels zwaar getroffen vogel in de spotlichten gezet. De bouwer van de vogel had echter zo zijn best gedaan, dat het dier de kogelregen nog lang wist te trotseren.

Terwijl Grolsch de deelnemers, onder wie ondergetekende, van geestverrijkende doping voorzag, steeg de spanning ten top.

De vogel had inmiddels alle elementaire organen moeten inleveren toen het moment aangebroken leek dat het dier eindelijk de geest zou geven. Even bleef het stil toen Ruben Steenblik de kolf van het geweer aan zijn schouder zette en de romp van de vogel op de korrel nam. In de verbeelding van de toeschouwers klonk tromgeroffel, bierbekertjes werden in de folterende spanning fijngeknepen, en in de fractie van de seconde dat Ruben richtte en de trekker overhaalde was er nog hoop voor de andere schutters.

De jongeman die nog dit jaar in de onecht trad met zijn charmante geliefde Sylke Nusselder wist echter aan alle onzekerheid een einde te maken door de vogel met een fataal schot aan flarden te schieten. Onder een ovatie die tot in Zutphen te horen moest zijn stormden de toeschouwers op de kersverse koning en diens gemalin af om ze te feliciteren.

vogelschieten 3Het koningspaar in vol ornaat.

Ondertussen troffen op een ander deel van het feestterrein de dames elkaar in de felle strijd in het vogelknuppelen. Hoe vreedzaam de dames ook in het dagelijks leven mogen zijn, voor een partijtje vogelknuppelen gaan ze niet uit de weg. En ook hier was sprake van een keiharde competitie. Het mag van geluk spreken dat de auto’s op veilige afstand geparkeerd stonden, want anders het Nederlandse verzekeringswezen een rampzalige avond moeten incasseren. We kunnen echter melden dat ondanks de felheid waarmee de dames met elkaar in het strijdperk traden geen van de aanwezigen letsel opliep.

Dat de uitslag van de strijd om de hoogste eer in het vogelknuppelen ook voor uw verslaggever te velde niet zonder gevolgen bleef, bleek toen tot ieders verrassing Caroline Fonhof het dier met een ferme worp uit zijn virtuele lijden wist te verlossen.

Ook onder de prille vogelschutters was er een kroning te vieren. Terwijl de oudere schutters met echt vuur schoten, deden de aankomende schutters het met een windbuks. En ook in die categorie was de strijd fel, zodat aangenomen kan worden dat de vogelschutterij nog een lang leven beschoren zal zijn.

Terwijl zijn ouders minder succesvol meedongen naar de titel schutterskoning, wist Luuk van Nieuwland de schutterskoning van de jongeren te worden. Met oom Frans Hilderink die de titel drie keer bij de volwassen schutters in de wacht wist te slepen, is de familie dus niet helemaal van de troon gestoten.

Hier de volledige uitslag van het vogelschieten en -knuppelen.

Jeugdschieten:

5e    staart         Teun Wullink

4e   r. vleugel    Rick Meijerink

3e   ll.vleugel    Xavi Ellenkamp

2e  kop             Kevin Kok (loting)

1e  romp           Luuk van Nieuwland

 

Vogelknuppelen:

 

5e   staart         Sandra Wullink

4e   l. vleugel     Ina Burghardt

3e  r. vleugel     Celine Burghardt

2e  kop             Germaine Goossens

1e romp            Carolien Fonhof

 

Vogelschieten:

 

5e staart         Jan Oldenhave

4e r. vleugel  Gerard Stevens

3e l. vleugel   Henny Maandag

2e kop             Jan-Willem Aalderink

1e romp         Ruben Steenblik

 

 

 

“Het Veenspook” zeer vermakelijk gebracht door het toneelgezelschap Bekveld

Toneel 1

Klucht, krimi, horror, blijspel, romantische komedie, alle ingrediënten om het massaal toegestroomde publiek te vermaken zijn door de schrijver van het toneelstuk Het Veenspook D.J. Eggengoor, grif aangebracht.

Hier en daar licht gepeperd door de ietwat al te gretig de eerste helft van haar achternaam eer aandoende Charlotte Hunkermuller – want hunkeren naar de toch zeer gehuwde Mr. Eelco de Beer van het ministerie van WVC, die er zichtbaar moeite mee had de nacht buitenechtelijk met haar door te brengen – werd zeer frivool gespeeld door Jeanet Hebbink.

Vooral grappig te zien was dat de altijd drukdoende Bert Wissels, die de rol van Eelco speelde, zich slechts met de grootst mogelijke moeite de wulpse Charlotte van het lijf wist te houden, maar daar in de logementkamer waarschijnlijk minder moeite voor deed.

De rode draad van het toneelstuk was echter de handel en wandel van de zeer slonzige en zwaar jeneverende Marie van de in ernstig verval verkerende boerenherberg De Voort. Deze lastige en in tekstomvang zwaarste rol van het toneelstuk, werd meer dan uitstekend door Alien Maalderink, en comédienne waardig, op de planken gebracht. Al moet gezegd dat Annet Nab als de nuffige dienstbode Liesje van de Prottelkamp haar knap ondersteunde in amusante dialogen.

Hetgeen ook geldt voor Gerrit Smeitink, die de gortdroge scharrelaar Gore Gerrit zeer geloofwaardig ten tonele wist te voeren en dat zo levensecht deed, dat de schrijver dezes hem na de uitvoering even in zijn andere rol aansprak om er zeker van te zijn dat de ene Gerrit de andere niet is.

Lianne Jansen was zeer verrassend als de ietwat tuttige, licht neurotische en bij vlagen kakkineuze eigenares van het chique pension De Gouden Karper. Vooral haar tranendal aan de tafel van herberg De Voort was zo perfect geacteerd, dat het niet zou mogen verwonderen dat in de zaal naar de kanten zakdoekjes gegrepen werd, zij het om er de lachtranen mee te deppen.

Het licht in de duisternis in de vervallen herberg werd ontstoken door de verschijning van het zeer flamboyante nichtje van Marie, Betty Ceulemans, zeer luchtig en met flair neergezet door Ilse Bosman.

Dat haar hart sneller klopte van Bekvelds adonis Sander Hofs in de rol van Bennie van Leiden, die de grenscommies en held in uniform mocht spelen, zal in de zaal menig dameshart ook niet onbewogen gelaten hebben. Hoewel hier opgemerkt dient worden dat niemand ooit met zo veel verachtig smerige koffie de zaal in gesproeid heeft als deze George Clooney van de Bekveldse dreven. Het zal dan zeker geen Nespresso geweest zijn.

Last but not least de vrije jongen van het toneelstuk, die met een stemgeluid als van een kanselpredikant vanuit de zaal als stroper plotseling de bühne opstormde en zelfs heel even zijn loop richtte op het volle “terras”, zoals de volle zaal een paar keer genoemd werd. Naast de rol als postbesteller een veel te kleine rol voor iemand met zo veel talent als Robert ter Maat. Maar bescheidenheid siert deze Bekveldse held.

Samengevat, als de reeks lachsalvo’s die tijdens de uitvoering van Het Veenspook gemeten zou zijn, dan zou men elders in het land gedacht hebben dat ook in Bekveld de bodem beefde. Ware het niet, dat hier niets beefde maar bulderde van het lachen. En dat is precies wat een klucht hoort te doen.

Complimenten aan de acteurs, de regisseuse, de decorontwerper, de souffleuse en niet in de laatste plaats aan het bestuur van de Buurtvereniging Bekveld, de gastvrijheid verlenende familie Smeitink en alle vrijwilligers die deze voorstelling tot een groot succes hebben weten te verheffen.

Foto-impresie van de voorstelling:

Toneel 2In de grimekamer.

toneel 3Lianne Jansen en Alien Maalderink.

toneel 4Gore Gerrit en postbode Robert aan de jenever.

toneel 7Nee schat, nu even niet, ik heb hoofdpijn.

toneel 8Achter het doek.

toneel 9Annet Nab doet het knap.

toneel 10De flamboyante Ilse Bosman.

toneel 11Lianne Jansen weent.

toneel 12Toch een krimi?

 

 

Tijdloze momenten (1)

1In het landschap van Bekveld bevinden zich talloze plekjes die onttrokken aan de omgeving opeens tijdloos lijken te zijn. Een eeuw of misschien nog ouder, zouden ze kunnen zijn. Bewaren, koesteren, maar vooral aan de vergetelheid ontrukken door ze te fotograferen, lijkt daarom geboden.

Daarom deze reeks van Tijdloze momenten.

Bronckhorster Touwtrektoernooi in Bekveld daverend succes

160Gisteren en op het zonovergoten en sappig ogende grasland van Peter Berenpas aan de Wichmondseweg, werd het Bronckhorster Touwtrektoernooi gehouden. En alsof de weergoden Bekveld altijd goed gezind zijn, werd dat niet alleen in sportief opzicht een daverend succes, maar bleef de gehele middag onder een zonnig gesternte gehuld.

Om ieder misverstand en getouwtrek hierover uit te sluiten, is touwtrekken een der oudste sporten van de wereld en was het in periode 1900 tot en met 1920 zelfs een Olympische sport. Dat de herleving van deze tak van sport vanuit de Achterhoek ontstond, en dat de Touwtrekvereniging Bekveld (TTV) daarin geen geringe rol gespeeld heeft, is zeer waarschijnlijk de reden dat deze in Bekveld zeer serieus bedreven wordt.

024Voor de aanvang van de strijd.

Talloze inmiddels al wat oudere Bekvelders hebben faam behaald in deze klassieker onder de sporten. Die lieten zich gisteren dan ook graag zien, terwijl hun jonge opvolgers zich in het zweet werkten om de grote hoogten te bereiken die hun voorgangers ook bereikt hebben.

123Koning Frans III komt ook even langs.

Het zo vader zo zoon, blijkt inmiddels gevolgd te zijn door het zo vader zo dochter, want touwtrekkende meisjes, zoals gisteren bleek, zijn geen uitzondering meer.

033De meisjes met de jongens.

Als Bekvelder en daarom niet geheel onpartijdig, mocht het niemand verbazen dat je als verslaggever te velde volledig op de hand was van de jonge helden en heldinnen van De kansloze kloteri-j, het team dat voor een belangrijk deel gevuld wordt door leden uit het melkveehoudersgezin van Anniet en Jan Steenblik. Met hun uit de kluiten gewassen kinderen Ruben, William en dochter Merel, welke laatste allerminst voor de poes was maar dapper haar vrouwtje stond en zich geruggensteund wist door haar levensgezel Ollie Ebbers, werd het een razend spannende dag. Mocht iemand beweren dat touwtrekken niet spannend is, ga dan maar eens bij een cricketwedstrijd kijken en u mag van geluk spreken dat u er niet bij in slaap valt.

039Team De kansloze kloteri-j staat gereed.

Werden de eerste krachtmetingen nog door De kansloze kloterij verloren, nadat Anniet en Jan Steenblik van hun fiets afgestapt waren en Jan soms zelfs op de knieën het team coachte, ging het opeens zodanig bergopwaarts dat het uiteindelijk toch nog brons werd.

042De strijd begint.

055De tegenstanders.

067Dat viel niet mee.

116Jan Steenblik schiet te hulp.

 

110William Steenblik concentreert zich.

Jan schreeuwtJan schreeuwt het team naar brons.

172We hebben brons!

Naast dat deze manifestatie, zoals Bekveld betaamt in een vrolijk feestgedruis voortgezet werd, werden de natjes en droogjes weer met de grootste zorgvuldigheid verzorgd en geserveerd. Onder het steeds weerkerende motto Buurtschap is Meesterschap, was in de feesttent een tapkast ingericht en werden de hapjes door jonge vrijwilligers op de buitenlocatie gebakken, gebraden of gefrituurd, zodat naast het gouden gerstenat van Grolsch ook in dat deel van de behoefte voorzien werd.

174Bezweet nagenieten.

176Het feest kan beginnen.

Omlijst door deze gezelligheid lieten ook enkele Bekveldse coryfeeën zich zien, zoals drievoudig monarch Frans Hilderink, de veelkunner Robert ter Maat, de oerend harde Sander Hofs en het echtpaar Ina en Tonny Burghardt, die ook even kwamen luisteren naar hoe hun dochter en prille ingenieur Celine het drumstel beheerste in de uitstekende band Underkoffer.

187

En die verdient hier met ere alle respect en bewondering, want de leden bleken niet alleen over een uitstekend instrumentbeheersing te beschikken, maar ook nog zo veelzijdig in genres te zijn dat ze de Magnificent 7 van Henny Vrienten en Fay Lovsky naar de kroon staken. Dat naast pop en rock ook zo nu en dan een zweem van folk, new wave en nederpop uit de vingervlugge vingers ontsnapten, mocht niet verwonderen. Mooi moment was een trompetduet, waarin vaardig geblazen staccato’s tot in de nokken van de feesttent klonken. En dat alles stevig ritmisch gestuwd door Celine Burghardt, die dat deed alsof het haar geen enkele moeite kostte. Leadzanger Tarik Wichers bleek zelfs over een falsetstem te beschikken die tot in hogere regionen reikte. Kort samengevat, Underkoffer staat niet alleen garant voor elk wat wils, maar weet dat ook in muzisch opzicht prima te verklanken. Een reden te meer om voor wie een evenement naar grote hoogte wil voeren, de band hier te boeken voor het te laat is, want een groot succes ligt in het verschiet.

188Even bijkomen.

196Uit de bol.

203Zo kan het ook.

DSC05414Tonny burghardt geeft de maat aan.

Bij al deze zonnige zondagactiviteiten is er echter ook een helaas te melden. De accommodatie van de TTV mag er zijn met de kantine en douches, maar het dak laat zeer te wensen over, zo liet William Steenblik weten. En omdat touwtrekken nu eenmaal niet zonder goed voorziene accommodatie kan zal hier in de beurs getast moeten worden. Dus van hier dan ook een oproep de TTV niet van de regen in de drup te laten zitten en deze prachtige sport een steuntje in de rug te geven. En dat niet in de laatste plaats omdat ook gisteren weer bleek dat de gemeenschapszin in Bekveld naar grote hoogte steeg en dat dat naar wat wij mogen hopen nog lang zo zal blijven.

183De kampioenen van weleer. Herkent u ze?

Daarom dient van deze plaats Peter Berenpas, die als pionier van het Bekveldse touwtrekken en voorzitter van de TTV, 40 jaar van zijn leven geschonken heeft om velen een plezierige tijd en een fijne sport te bieden, bedankt te worden voor zijn grote inzet.

179Daar kan Ajax niet aan tippen en dat smaakt dus naar meer.

 

 

 

 

 

 

 

Code Oranje over Bekveld

053Het is weer zover. Er kan geen moment zomer heersen of er volgt weer een Code Oranje op. Of het zal hozen zoals in het westen van het land, is de vraag. Maar met het vee op stal, de vogels, vlinders en libellen schuilend tussen het loof en de mensen op verre vakantie of thuis veilig achter het venster naar buiten kijkend, of zoals uw verslaggever te velde fotograferend, hopen we maar op de goede afloop.

 

Familiebedrijven

DSC05281Het mag dan in het verstedelijkt Nederland een uitstervend verschijnsel lijken, in de Achterhoek en dus ook in Bekveld, blijkt het familiebedrijf nog steeds de ruggengraat van de economische bedrijvigheid te zijn. In deze buurtgemeenschap wemelt het dan ook van de bedrijven die familiair geëxploiteerd worden.

Zo zie je in de melkveehouderij van Jan en Anniet Steenblik dat zoon en Ruben en zijn schone gade klaarstaan het bedrijf voort te zetten. En bij namen als Riefel, Wissels, Harmsen, Hilderink en Bobbink, om er enkelen uit te lichten, klinkt een genealogische achtergrond door die vaak tot verre voorouders reikt.

Voor het Groenaannemingsbedrijf van de Bekveldse coryfeeën Wim en Lianne Jansen, staat ook het nageslacht gereed het bedrijf voort te zetten, voor mochten Wim en Lianne besluiten het leven in rust voort te zetten. Zo vertelde hun zoon dat hij weldra in studie gaat om zich verder te bekwamen in de grondroerselen die het Bekveldse landschap toch al eeuwenlang gemaakt hebben tot wat het nu is. Een landschap dat niet alleen mooi oogt maar ook productief is.

Alles wat met de grond en dat wat er voor het levensbehoud uit te oogsten valt, speelt in Bekveld een eeuwenlange rol van betekenis. Zonder dat geen eten en drinken. Daarom in Bekveld veel voor de mensheid nuttige bedrijvigheid op het gebied van de voedselvoorziening. En zolang er nog kinderen zijn die hun ouders daarin opvolgen is de hoop op voortzetting van deze Nederlandse glorie verzekerd. Helaas zijn er ook jonge Bekvelders die dolgraag boer zouden willen worden, maar door tal van omstandigheden het voor de gehele mensheid nuttige beroep waarschijnlijk nimmer zullen uitoefenen.

In de grote stad wil men wel graag eten, en als het even kan Michelinster gestuurd. Maar dat al dat lekkere eten van zwaar geploeter in of op de weerbarstige grond afkomstig is, is de ver van hun bed-show waar ze maar liever met een boog omheen lopen. De melk komt immers van het pak en niet uit de uier van de koe.

Dat er dus nog mensen zijn die zich de moeite getroosten tegen alle stadse morele mores en de bureaucratische jungle in het zware werk aan het land willen doen, zullen de nuchteren onder ons zeer waarderen. En dat dat in familiebedrijven heel goed functioneert, mag niet aan de aandacht ontsnappen. Het is dan ook geen toeval dat in de Achterhoek en dus ook in Bekveld het familiebedrijf nog steeds levendig is.

Ooit was Nederland het eldorado van de pioniers- en koopmansgeest en groeiden familiebedrijven tot wereldformaat uit. Dat de wereld op dit moment de piepers van Aviko, Wullink en Schuerink eet en over de schouders van Nederlandse veeboeren de kunst komen afkijken, hebben we aan familiebedrijven te danken. En het moet nog maar eens gezegd dat Nederland schatplichtig is aan de families die het boerenbedrijf eeuwenlang ondanks de ziedende zee, de kolkenende rivieren, de droogte- en natperioden, de ploegscharen door de weerbarstige grond trokken om het volk uit de klauwen van de voedselschaarste te redden.

Daarom was het mooi Wim Jansen en zijn zoon grondroerselen te zien plegen, ook al was het deze keer op ons eigen erf en zonder het oogmerk voedsel te produceren.