De engel van Hengel Peter Hoebink ziet Abraham

Hengelse gezelligheid en Peter Hoebink kun je in een adem noemen. Van iemand van wie het Koningswegmagzine zich nimmer een chagrijnige trek op het gezicht herinnert. Van wie gezegd kan worden dat die als DJ en Bekveld FM coryfee alleen al door zijn aanwezigheid de gezelligheid naar stratosferische hoogten weet te tillen. Van wie je weet dat de wijde omgeving hem liever rijk dan kwijt wil. Voor zo een iemand maak je graag even een omweg om te zien en te fotograferen hoe waardering zich uit als Abraham in zicht komt.

Daarom ook door het Koningswegmagzine van harte gefeliciteerd en nog vele jaren in voorspoed, gezondheid en gezelligheid.

Wil de enige echte Peter opstaan.

Dat zit wel snor met Peter.

Peter en collega’s van Bekveld FM.

 

 

Advertenties

Boerenbedrog: De Oostvaardersplassen zijn uitgelopen op een moreel fiasco

Het experiment Oostvaardersplassen is mislukt, als je de maatstaven betreffende de dierwelzijnsethiek van de natuurverenigingen zou hanteren. Maar die houden er wat dierwelzijn betreft nogal tegenstrijdige opvattingen op na. Worden dieren gefokt en geslacht voor de voedselproductie, dan verdient een dier een veel beter leven, volgens de natuurverenigingen. Wordt een dier echter ingezet om natuur te onderhouden, dan mag een dier een vreselijke lijdensweg ondergaan. Dan opeens zijn stress, honger en pijn van een andere morele orde.

Natuurverenigingen hebben nogal eens de neiging dieren te vermenselijken. Zo wordt het dierlijke deel van de voedselproductie door Partij voor de Dieren-activist Roos Vonk nogal eens vergeleken met de Holocaust. Zou je de lijdensweg van het graasvee van de Oostvaardersplassen op deze manier vermenselijken, dan is een vergelijking met de ijzige werkkampen van de dictators Stalin en Hitler zeer plausibel. Alleen zal Roos Vonk zich hier verre van houden. Haar dierenliefde heeft namelijk twee gezichten.

Het drama Oostvaardersplassen worstelt ondertussen maar door met een grotesk lijden voor dieren die er niet om gevraagd hebben als dwangarbeider opgesloten en ingezet te worden om een aantal natuurmoralisten het gevoel te geven dat ze natuur scheppen. De pseudonatuur van de Oostvaardersplassen is gebaseerd op het onnatuurlijk invoeren van heckrunderen, koninkpaarden en edelherten. Het is een gecultiveerd tuinieren dat jaarlijks grote offers eist van deze dieren. Nederland is te klein, te dichtbevolkt en te zeer dichtgeslibd door een wegennet voor dit soort experimenten. Maar de natuurbeschermers hebben geen oren naar deze omstandigheden en gaan ongehinderd door met het scheppen van pseudonatuur en het invoeren of herintroduceren van dieren in gebieden waar ze niet thuishoren.

Recent ontmoedigde Staatsbosbeheer de actiegroep die met balen hooi het leed van de uitgehongerde dieren proberen te verzachten: Bijvoeren leidt tot een vicieuze cirkel. Door bij te voeren houd je meer dieren in leven, dus komen er het volgende jaar meer jongen, die op hun beurt weer moeten worden bijgevoerd. Dus: bijvoeren lijkt sympathiek maar het helpt niet om zwakke dieren te ‘redden’. Er ontstaat sociale onrust, met stress, ruzies en gevechten in de kudde in een periode waarin ze spaarzaam met hun energie om moeten gaan.

Daarmee erkent deze overheidsinstantie dat het experiment Oostvaardersplassen op een fiasco is uitgelopen, want het afweermechanisme van deze dieren geldt niet alleen bij het bijvoeren, maar voor het hele jaar. Dat wil zeggen dat in jaren van veel voedselaanbod de populatie sterker zal groeien en ook weer meer slachtoffers zal eisen. Dieren die niet de vrijheid hebben in perioden van voedselschaarste naar betere voedselgebieden te migreren verkeren in feitelijke gevangenschap. Wie dit tegen beter weten in een natuurlijke situatie noemt behoort zich niet met een lauwerkrans van natuurbeschermer te tooien, maar verdient het stigma van dierkweller.

Tegelijk laten de overheid en de natuurbeschermers hiermee weten dat ze ethisch met twee maten meten. Het ene dier mag lijden, het andere niet. Als je dit zou vermenselijken, dan zou je van discriminatie kunnen spreken en aangifte moeten kunnen doen wegens ongelijke behandeling van dieren. Misschien zouden de boeren die stap dan ook kunnen navolgen, want hen is het ten strengste verboden dieren te kwellen, terwijl Staatsbosbeheer en de natuurbeschermers rustig door kunnen blijven gaan met het folteren van dieren onder het mom van het scheppen van natuur.

Natuurbeschermers en de dierenleedbestrijders van Wakker Dier en De Partij voor de Dieren, zijn nogal verzot op het in het geheim opnemen van misstanden in abattoirs. Omdat ze over het dierenleed in de Oostvaardersplassen liever wegkijken dan met de camera op stap gaan, heeft de fotograaf  Martijn de Jonge de Nieuwe Wildernis, maar dan anders, in beeld gebracht. Opdat we niet vergeten.

 

 

 

Boerenbedrog: hongerepidemieën of toch vooruitgang?

bevolkingsgroei

Over gentechnologie, insecticiden en herbiciden is door activisme van de natuur- en milieubeweging erg veel rumoer. Toch blijkt hier meer sprake te zijn van een in een eigentijds jasje gestoken heksenjacht dan van wetenschappelijk gefundeerde ratio. Met de boer die als faunamoordenaar weggezet wordt en gedwongen wordt gebukt te gaan onder schuldgevoelens, blijkt de nieuwe heksenjacht zo nu en dan averij op te lopen.

Deze week berichtten de dagbladen dat het herbicide glyfosaat in tegenstelling tot wat de natuur- en milieubeweging  beweert niet kankerverwekkend is. Dat blijkt uit een gezamenlijke beoordeling door experts van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Wereldvoedselorganisatie (FAO), de Joint FAO/WHO Meeting on Pesticide Residues (JFMPR).

De voedselvoorziening en de wetenschappelijke vondsten op het heikele terrein van de meest essentiële levensbron van de mens, staan al jaren onder druk door de natuur- en milieubeweging. Soms wordt zelfs de schijn gewekt dat men in die kringen denkt liever armoede en honger dan de mensheid ervoor behoeden. Zo blijkt El Niño en zeker niet voor de eerste keer in de geschiedenis, voor grote voedselschaarste in Afrika te zorgen. Na de jarenlange hetze tegen de gentechnologie die als Frankensteinvoedsel neergezet wordt, trekken de Afrikaanse dictators, opgestookt door de Westerse natuur- en milieubeweging met de bede liever geen oplossing dan de enige mogelijke die er voorhanden is, hun neus op voor de vooruitgang. Bij een dictator als Robert Mugabe zit je dan meteen goed, want die schopte de echte boeren zijn land uit zodat Zimbabwe het op twee na armste land van de wereld kon worden. Vervolgens stuurde hij de gele rijst die er als Amerikaanse noodhulp naartoe ging omdat zijn volk hongerde, terug naar de gulle gever vanwege de vermeende gentechnologie.

Lees hierover in de Volkskrant: “Westerse organisaties manen Afrikaanse landen voorzichtig te blijven als het gaat om toelating van gentech. ‘De ervaring leert dat gentechgewassen leiden tot meer afhankelijkheid van multinationals, zoals Monsanto’, zegt Herman van Bekkem, campagneleider duurzame landbouw bij Greenpeace. ‘Bovendien zijn er betere, ecologischere manieren om met droogte om te gaan.’

Betere ecologische manieren om met droogte om te gaan? Waar zijn en blijven die dan? En waarom wel afhankelijk willen zijn van nood- en ontwikkelingshulp van het Westen en niet van multinationals die plaagresistentie van landbouwproducten ontwikkelen en produceren?

De reden dat een multinational als het Amerikaanse Monsanto een grote mondiale speler geworden is op het gebied van gentechnologie is vooral te danken aan de invloed van de natuur- en milieubeweging, die ieder initiatief in Europa in de kiem smoorde, zoals ook met geweld in België gebeurde. In Europa bleef onderzoek naar de gentechnologie onder druk van de natuur- en milieubeweging ver achter bij Amerika. Ongeveer zoals in het midden van de negentiende eeuw gedacht werd dat door de komst van de trein koeien nooit meer melk zouden geven en dit vervoermiddel dus maar beter verboden kon worden.

Even herinnerend aan het genre drogredeneringen van Greenpeace, was het Antoine-Augustin Parmentier die Frankrijk redde van de hongersdood toen hij een product waarvan aangenomen werd dat het vergif was, als voedsel introduceerde. Wegens zijn pleidooi voor de aardappel werd hij bijna gelyncht. Zou dat lot hem wel beschoren geweest zijn dan zou in het jaar 1800 in Frankrijk de aardappel niet als volksvoedsel de redder des vaderlands zijn geworden. Het product werd jaren nadien veredeld en in Nederland wist men het zelfs mogelijk te maken de aardappel op zilte grond te kweken met alle positieve gevolgen van dien.

Wie denkt dat de alsmaar in aantal stijgende wereldbevolking zonder draconische wondermiddelen gevoed kan worden werkt naar chaos, instabiliteit, oorlog en honger toe. Het is dezelfde reden waarom in kringen van de natuur- en milieubeweging de boer steevast naar het verdachtenbankje gesleept wordt met het niet geringe risico dat we ons voedsel dan maar van elders moeten halen. Het elders dat een toenemende instabiliteit toont en dus als bron voor voedselzekerheid onbetrouwbaarder wordt. Daar komt nog bij dat naast de 7 miljard zielen die nu de aarde bewonen er binnen 40 jaar 3 miljard bijkomen en er volgens schattingen van de VN 70 procent meer voedsel nodig zal zijn alle monden te vullen. Zie dat maar eens te realiseren met de ecologische kleinzieligheid van de natuur- en milieubeweging, waar kritiek op de vooruitgang in de voedselproductie op tong bestorven ligt maar waar niemand in staat is zelf voedsel te produceren. Hier staan de beste stuurlui dus aan wal.

Het oude gezegde wat de boer niet kent dat eet hij niet kan dus getranscribeerd worden tot  wat de natuur- en milieubeweging niet kent dat verbiedt die.

Ondertussen blijven in Afrika de hongerepidemieën en oorlogen de kop opsteken. Liever dat dan de vooruitgang de ruimte geven. Het idee dat je over 40 jaar 10 miljard aardbewoners kunt voeden met ecologische muggenzifterij is riant leven in een luchtkasteel. Het lijkt idyllisch maar het is wel schraalhans is keukenmeester met een leeg bord.

Opwarming of afkoeling

All_palaeotemps copy

In het dagblad Trouw stond op 29 december 2015 te lezen dat die maand de warmste sedert het bestaan van de metingen zou worden. Er stond nog fijntjes bij te lezen dat de warmte deels door El Niño maar ook door de mens veroorzaakt wordt. Onder de link “mens” in het artikel werd al voorspeld dat 2016 wel weer een warmterecord zou geven. Uiteraard ook wederom met de mens als schuldige. De dagbladen die de klimaathype goedgezind zijn stonden dan ook bol over de warme decembermaand van 2015. Nu het een bijzonder koude aprilmaand blijkt te zijn en er hedenochtend over de Bekveldse velden een sneeuwjacht heerste, is het in de dagbladen even een stuk rustiger over het klimaat.

Klimaatalarmisten raken opgewonden van een warme decembermaand en grijpen verrukt naar de pen. Nu dus even niet. Wel begrijpelijk, want de opwarming van de aarde blijkt al ruim 15 jaar te pauzeren. En volgens sommige onderzoekers zelfs al langer. Klimaatalarmisten die de mens graag moreel als zondaar willen laten boeten, hebben het er maar moeilijk mee en wringen zich in allerlei bochten de pauze in de opwarming te verklaren. Nu het een nogal koude aprilmaand is met een heuse sneeuwjacht, pauzeert het journaille kennelijk even mee. Toch misschien iets meer aan een politieke stroming dan aan het waarheidsgehalte schatplichtig?

À propos, het is goed dat er nog maar eens aan herinnerd wordt dat klimaatsontwikkelingen van alle tijden zijn en er zelfs enorme klimaatsveranderingen in het premenselijke tijdperk plaatsvonden. Dat sommige klimaatalarmisten en de naapende dagbladen de kortzichtigheid bezitten korte termijn wisselingen in het klimaat aan te grijpen de burger een schuldcomplex aan te praten is al erg genoeg. Ze ook nog overladen met een toenemende fiscale ecoslavernij, maakt het allemaal nog erger.

Rest de vraag, hoe het toch komt dat veel lezers van dagbladen nog steeds vinden dat als het in de krant staat dan is het waar. Volgende keer weer maar eens over de bijensterfte, de arme grutto, de o zo gevaarlijke mest, de Partij voor de Dieren, of over de stelling dat het eten van vlees hufteriger, asocialer en egoïstischer zou maken.

Dus tot binnenkort.

De Bronckhorster Ruitervrienden bij notaris Blankestijn

Na een jaar proefdraaien en overleg met de Kring en de Regio van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportbond ziet PaardenSportVereniging De Bronckhorster Ruitervrienden officieel het levenslicht. Op donderdag 26 november werden de statuten ondertekend bij notaris Blankestijn uit Zelhem. De Bronckhorster Ruitervrienden biedt naast de dressuur- en springlessen ook lessen aan in het Freestyle systeem; het werken vanaf de grond. Nieuwe leden zijn welkom via Facebook of kunnen contact opnemen met Nieske Pohlmann 06-54326669.